ΘΕΡΜΟΠύΛΕΣ -ΘΕΡΜέΣ ΠΗΓέΣ- ΕΜΕίΣ ΤΙ ΚάΝΟΥΜΕ ΣήΜΕΡΑ;

Θερμοπύλες σύμβολο αναλλοίωτο στους αιώνες.

Ο Λεωνίδας και οι τριάκοσοι που έμειναν όρθιοι στην αντιμετώπιση του εχθρού –κακού.

Ενάντια στην υποδούλωση.

Ελευθερία πάνω από όλα. Σίγουροι για την σφαγή τους και τον δικό τους χαμό αλλά εκεί, επέμεναν στην αντίσταση μέχρι τελευταίας ρανίδας του αίματος τους.

Ο Σιμωνίδης αρχαίος λυρικός ποιητής γράφει…

Για κείνους που πέθαναν στις Θερμοπύλες,

ένδοξη η τύχη, ωραίος ο θάνατος,

βωμός ο τάφος, μνήμη παντοτινή αντί για θρήνος,

κι η μοίρα τους αντικείμενο εγκωμίων.

Σάβανο σαν και αυτό μήτε η σαπίλα

μήτε ο χρόνος ο πανδαμάτορας θα αμαυρώσει

των γενναίων ανδρών.

Και το μνήμα την καλή φήμη της Ελλάδας διάλεξε για ένοικο του.

Μάρτυρας είναι ο Λεωνίδας, ο βασιλιάς της Σπάρτης,

που μέγα στολίδι άφησε πίσω του την αρετή και την δόξα αιώνια.

Διόδωρος Σικελιώτης Βίβλος Ενδεκάτη.

Και  εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες τι;

Η τεχνολογία, η ποιότητα, η ταχύτατα μας αναγκάζουν να φεύγουμε μακριά όχι πολύ μόνο 300 μέτρα…

Ερχόμενος από Λαμία προς Αθήνα από την καινούργια εθνική οδό και μετά από μία στάση που ήθελα να κάνω στις Θερμοπύλες και να επισκεφτώ το μνημείο του Λεωνίδα και των τριακοσίων, αφενός που η απόσταση για την παράκαμψη για να φτάσω και να φύγω από το μνημείο ήταν πάνω από πέντε χιλιόμετρα… αφετέρου παρατηρώντας την απόσταση από το μνημείο μέχρι τον σύγχρονο δρόμο δεν ήταν ούτε 300 μέτρα…

Δεν θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένας χώρος στάθμευσης για τα αυτοκίνητα έτσι η πρόσβαση να ήταν ποίο εύκολη και μία πινακίδα να έδειχνε για την ύπαρξη του μνημείου… για να το βλέπουμε σαν παράδειγμα προς μίμηση;

Πόσο σημαντικό έργο θα ήταν και τι κόστος θα είχε;

Και τώρα κάποιοι θα σκεφτούν και θα πουν εδώ δεν έχουμε τα απαραίτητα είδη πρώτης ανάγκης αυτό θα κοιτάξουμε;

Όμως τι λύπη σήμερα από την κοινωνία που ζούμε; Μήπως οι αξίες; Και αν ναι τι κάνουμε για αυτό; Πόσο ακόμα ποιο χαμηλά θα πέσουμε…

ΑΝάΣΤΑΣΗ – ΞΕίΙΝΗΜΑ – ΜΕΤΟΙΚΕΣίΑ – ΑΦύΠΝΙΣΗ.

Έρχεται κάθε χρόνο περίπου τέτοια περίοδο.


Ανάσταση με νόημα, όμως αυτή την περίοδο δεν έχει μόνο συμβολικό χαρακτήρα αλλά και πραγματικό.

Η κατάσταση, η εποχή, ο τόπος που ζούμε δεν μας επιτρέπει τελικά να αναβαθμιστούμε, να αλλάξουμε, να αναβαθμιστούμε.

Πιστεύω πως πρέπει να γυρίσουμε πίσω, να δούμε τα απλά πράγματα, να τα γευτούμε, να τα μυρίσουμε, να τα ζήσουμε να φύγουμε από την εικονική πραγματικότητα που ζούμε και να περάσουμε στην επόμενη διάσταση.

Θέλω την παλιά μου γειτονιά… όπως λέει και το άσμα. Στο παγκάκι της πλατείας έχω χαράξει τα όνειρα μου…

Παρατηρήστε γύρω σας όχι απλά να κοιτάξετε, να ψάξτε και να βρείτε ανθρώπους ευτυχισμένους, χαμογελαστούς, ανθρώπους με ψηλά το κεφάλι….

Όλα είναι δήθεν.

Χαμογέλα μην φοβάσαι… γιατί το γέλιο σαν ανθίσει ο ήλιος λάμπει στην καρδιά.

Αυτή η εικόνα αλλάζει μόνο όταν κοιτάμε παιδιά, αλλά όχι της πόλης κλεισμένα στο κλουβί τους, αλλά παιδιά του χωριού, ελεύθερα, ανεξάρτητα, να απολαμβάνουν την ζωή, τις μικρές χαρές, να μυρίζουν ένα λουλούδι, να κυνηγιόνται μέσα στα δέντρα, να καβαλάνε ένα ποδήλατο και να φεύγουν να γυρνάνε να ανακαλύψουν τον δικό τους μικρό κόσμο. Αυτά τα παιδιά δεν είναι δήθεν και κάνουν ότι τα εκφράζει, χωρίς σκέψη…

Αλήθεια πότε θα περάσουμε στην επόμενη διάσταση;

ΤΕΤΡάΔΙΟ ΛΟΓΙΚήΣ Ζ΄

Οι δρόμοι της αναφοράς σου σε φέρνουν μονοπάτια αδίσταχτα χρωματιστά και κόκκινα μπερδεμένα μέσα στις ίνες του μυαλού σου. Φορώντας πάντα το στενό ρούχο της ομορφιάς δίνοντας τα λακκάκια του προσωρινού καλλιεργημένου σώματος χτισμένο πάνω σε κρεβάτια που διαρκώς μοιρολογούσαν γεμάτα χαρά το όνομα σου εγώ…

Βαδίζεις σε δρόμους χωρίς πορεία. Το μέλλον σου χωρίς κίνηση καρφωμένο πάνω σε χαλίκι και μαύρο πετρέλαιο λιωμένο. Η φθορά που προξενείς για ποιον είναι γραμμένη. Έχεις αποκαλύψει τον προσωπικό σου κώδικα ζωής. Μήπως οι εικόνες που περνούν από μπροστά σου δεν υπάρχουν. Μάθε τον εαυτό σου…

Τό Brill ΕίΝΑΙ ΕΔώ 4...

Το Brill είναι μια οντότητα που σε βοηθάει να αφεθείς και να ανακαλύψεις την πραγματική έννοια του συνόλου των καταστάσεων, βοηθάει να αντιληφτούμε την θέση μας στο χώρο αλλά και στον χρόνο. Εκφράζεται με αυτό το σκεπτικό ότι ο οργανισμός δεν πεθαίνει ούτε γείρετε! Είναι αφύσικο, αδιανόητο, ανέφικτο! Δεν είναι δημιουργία προς καταστροφή, αλλά δημιουργία προς εύρεση επανένωσης ιδανικότερης συνεχείας προς ένωση όλον των κινήσεων, της διέγερσης της ζωής.

Γαία θεά, μήτερ ανθρώπων, έδρανον αθανάτου κόσμου φερέκαρπε.

Γαία θεά, ομβροχαρής, περί ην κόσμος πολυδαίδαλος άστρων.

Γαία θεά, τελεσφόρε, παντολέτειρα.

Γαία θεά...

Το μονό που σας ζητώ είναι να το θυμηθείτε μονό την κατάλληλη στιγμή... Εύκολο ή δύσκολο, εσείς το επιλέγεται...

Όπως θυμήθηκα εκείνη την στιγμή από που ερχόμουν…

Η ΜΝήΜΗ ΕΙΝΑΙ ΓΝώΣΗ ΑΥΤό ΕίΝΑΙ ΣίΓΟΥΡΟ…

Οι Πυθαγόρειοι επέμεναν πολύ στην εξάσκηση της μνήμης και την καλλιεργούσαν με τον εξής τρόπο άσκησης. Κάθε πρωί διηγούνταν με κάθε λεπτομέρεια πως περνούσαν την ημέρα τους, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Εάν είχαν χρόνο διηγούνταν και την μεθεπόμενη και ούτω καθεξής. Αυτό το κάνανε για να αποκτήσουν γνώση και φρόνηση αλλά στο να αποκτήσουν την εμπειρία να θυμούνται πολλά… ΔΙΟΔΩΡΟΣ ΣΙΚΕΛΙΩΤΗΣ. Βίβλος δεκάτη.

Μήπως είναι καιρός να αρχίσουμε να εξασκούμε την δικιά μας μνήμη;

Σκεφτείτε πως θα ήταν τα πράγματα όταν θα είχαμε όλη την μνήμη – γνώση σε κάθε απόφαση που θα περνάμε, από την εκλογή για το ποίος θα μας κυβερνήσει μέχρι το απλούστατο για το τι τρόφιμα θα έπρεπε να αγοράσουμε από το πολυκατάστημα. Τελικά αυτό που αγοράζουμε είναι πραγματικά χρήσιμο ή το βλέπουμε στα ράφια με την ωραία θεά και την απίστευτη διαφήμιση που έχουμε φάει {πλύση εγκεφάλου}, μας κάνει να το θέλουμε.

(…. νόσημα (γαρ) αίσχιστον είναι φημί σύνθετους λόγους).
ΑΙΣΧΥΛΟΣ
(Δεν υπάρχει χειρότερο κακό από τα ωραία λόγια που σε ξεγελάνε).

Νομίζω πως ήρθε ο καιρός να ξαναγυρίσουμε στα παραδοσιακά καταστήματα (μπακάλη, μανάβη, φούρναρη) όπου δεν έχουν τις τεράστιες εκτάσεις με τα απέραντα ράφια και χωρίς πολύ διαφήμιση και να πάρουμε το σωστή απόφαση.

Αρχίζοντας στην αρχή με κάτι τόσο μικρό και σιγά - σιγά να το βελτιώσουμε και στις μεγαλύτερες και σπουδαιότερες αποφάσεις για το μέλλον μας…

(Αρετής ουδέν κτήμα σεμνότερον ουδέ βεβαιότερον εστί).
ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ
(Κανένα απόκτημα δεν είναι τόσο σεβαστό και σταθερό, όσο η αρετή).