ΤΙ ΕίΝΑΙ Η ΖΩή;

Οι μικρές χαρές;
Οι μεγάλοι στόχοι;
Η οικογένεια, η δουλειά, τα χρήματα;
Η ζωή είναι παιχνίδι;
Και αν ναι, τι είναι ζωηρό ή ήσυχο;
Κλειστού ή ανοιχτού χώρου, ημερήσιο ή νυχτερινό; Μήπως επιτραπέζιο, ίσως το γνωστότερο από όλα Μονόπολη, αγοράζω – πουλάω, δίνω – παίρνω. Η ζωή είναι αγάπη;
Υπάρχει αγάπη σήμερα ή συμφέρον;
Γιατί εάν δεν δόσεις πως θα πάρεις! Και δεν αναφέρομαι μόνα σε υλικά αγαθά αλλά και σε αισθήματα.
Πόσο θα αντέχει κάποιος να δίνει χωρίς να παίρνει;
Μήπως αυτό είναι αγάπη;
Η ζωή είναι μικρή και δεν γουστάρει μεγάλους. ΑΡΙΣΤΟΑΙΔΙΟΚΡΑΤΗΣ ΠΑΝΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ Ο ΜΑΓΝΗΣ.Η ζωή είναι κίνηση – αλλαγή – διαφορετικότητα, οτιδήποτε δεν αλλάζει δεν είναι ζωντανό. Κάντε μια αναδρομή στις φωτογραφίες σας από την αρχή τις ζωής μέχρι και σήμερα θα δείτε πόσο αλλάξατε προς το θετικό ή το αρνητικό. Η ζωή είναι μια καθημερινή μάχη με τα θέλω μας. Εάν τα είχαμε όλα, τα πάντα, θα υπήρχε λόγος για να ζούμε! Η ζωή είναι μία δοκιμασία, ένα μονοπάτι, πότε δύσβατο και ανηφορικό και πότε επίπεδο και εύκολο. Από εμάς εξαρτάτε όταν θα κάνουμε τον απολογισμό στο τέλος να δούμε τι έχουμε καταφέρει, τι προσφέραμε σε αυτόν τον κόσμο – στον εαυτό μας. Γιατί εμείς είμαστε μία μικρογραφία του κόσμου και αλλάζοντας τον εαυτό μας ταυτόχρονα αλλάζει και ο κόσμος γύρω μας. Διότι φώς ήμασταν και φώς θα γίνουμε. Και αναρωτηθείτε τι είναι 30, 50, 70, 100… χρόνια ζωής μπροστά στην αιωνιότητα; Τα γηρατειά θα πρέπει να είναι για τους ανθρώπους καλό βραβείο.
Η ζωή είναι θάνατος και χωρίς τον θάνατο δεν θα υπήρχε ζωή. Σκεφτείτε ότι μετά την καταστροφή των δεινοσαύρων εμφανίστηκαν τα θηλαστικά και κατά επέκταση ο άνθρωπός.
Ζωήν δε, ονομάζομεν την διά των ιδίων του λειτουργιών συντήρησιν, αύξησιν και μαρασμόν ενός όντος. ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ.
Τελικά η ζωή έχει τρία γράμματα…

ΔΙόΝΥΣΟΣ Ο ΘΕόΣ ΤΟΥ ΚΡΑΣΙΟύ ή ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΠύΡΑΣ

Όλοι γνωρίζουμε ότι αυτός που εφεύρε το κρασί κατά την αρχαιότητα ήταν ό θεός Διόνυσος, όμως γνωρίζουμε ότι ανακάλυψε και την μπύρα ή τον ζύθο.
Ζύθωση ή αλλιώς η μπύρα , μια λέξη που είναι ουσιαστικά ελληνική, προέρχεται από το ζέει - ζυ - ζύθος και σημαίνει τη ζύμωση των μικροοργανισμών. Δεν θα μπορούσε ποτέ να ονομάζεται έτσι ένα ποτό που ανακάλυψε ένας οποιοσδήποτε λαός εκτός από τους Έλληνες. Και αυτό αποδεικνύεται περίτρανα, αν κάνουμε μια μικρή αναδρομή στην αρχαιότητα.
Ο Διόνυσος επισκέφτηκε όλη την οικουμένη εξημερώνοντας το μεγαλύτερο μέρος για αυτό έτυχε τις μεγαλύτερης τιμές από όλους, δίδαξε στους ανθρώπους πολλά και σπουδαία πράγματα. Ο ίδιος βρήκε και το ποτό που παρασκευάζεται από κριθάρι, το οποίο το ονομάζουν και ζύθο, που στην ευωδία του δεν υπολείπεται πολύ από το κρασί. Αυτό το δίδαξέ σε χώρες όπου δεν επιδέχονταν η καλλιέργεια του αμπελιού. Διόδωρος Σικελιώτης, Βίβλος Τέταρτη. Ο Ορφέας επίσης, στις εορταστικές εκδηλώσεις που οργανώνονταν πρόσφερε στους οπαδούς του «κρίθινο οίνο». Η βρώμη και ο λυκίσκος περιέχονται επίσης, στον κυκεώνα, στο ποτό της Δήμητρας που το έπιναν μόνο οι μεγάλοι μύστες. Τον 6ο π.χ. αιώνα ο Πυθαγόρας και άλλοι φιλόσοφοι έπιναν πάντα κρίθινο οίνο και απείχαν από το κρέας. Θεωρούσαν ότι η κατανάλωση φυτικών σπόρων όπως είναι η βύνη και ο λυκίσκος που περιέχονται στη μπύρα φέρνουν τον άνθρωπο πιο κοντά στη φύση του. Στην Ελλάδα, ο πατέρας της Ιατρικής, ο Ιπποκράτης, τη θεωρούσε πολύτιμο φάρμακο. Ο Όμηρος περιγράφει με γλαφυρότητα πώς ο Αλκίνοος, ο βασιλιάς των Φαιάκων, είχε στο παλάτι του κρατήρες χρυσούς και αργυρούς γεμάτους «κρίθινον οίνον» (μπύρα).
Ἀριστοτέλης δέ φησιν ὅτι οἱ μὲν ὑπ᾿ οἴνου μεθυσθέντες ἐπὶ πρόσωπον φέρονται, οἱ δὲ τὸν κρίθινον πεπωκότες ἐξυπτιάζονται τὴν κεφαλήν· ὁ μὲν γὰρ οἶνος καρηβαρικός, ὁ δὲ κρίθινος καρωτικός. Αθηναίος, Δειπνοσοφισταί.

ΓΙΑΤί ΜΠΑΜΠά ΤΑ ΣΤΡΟΥΜΦάΚΙΑ…

Σαν ήμουν και μικρό παιδί, ρωτούσα για να μάθω κάθε τι ρωτούσα τον μπαμπά και την μαμά να μάθω πως…
Τι, πως, πόσο, ποιο, γιατί, όταν, ποια, ποιος, πότε, που… και η απάντηση έπαιζε σημαντικό ρόλο στην μετέπειτα πορεία. Θα έπρεπε να είναι αληθινή και πειστική ταυτόχρονα έτσι ώστε να λύνει κάθε απορία. Γιατί αργότερα θα χρησιμοποιούνταν σαν βάση μάθησης και συνάμα εξέλιξη της διανοητικής μόρφωσης του παιδιού. Όμως πώς να απαντήσεις σε ένα παιδί όταν οι λέξεις, οι γνώσεις και η ευφυΐα που έχει είναι μικρή; Οι νέοι δεν εκπαιδεύονται μόνο με την σωματική αγωγή , τα σχολεία ή τη μουσική , αλλά αποτελεσματικότερα με τα παραδείγματα των δημοσίων αντρών.....
Αισχίνης

Ποιες θα ήταν οι απαντήσεις στις ακόλουθες ερωτήσεις:
Πως τον λένε τον μπαμπά από τα Στρουμφάκια;
Πως και ποια τα γέννησε;
Γιατί δεν έχουν μαλλιά παρά μόνο η Στρουφίτα;
Τα Στρουμφάκια τι χρώμα είναι ανοικτό ή σκούρο μπλε;
Που είναι το χωριό τους;
Γιατί η Στρουμφίτα γιατί δεν παντρεύεται κανένα Στρουμφάκι;
Γιατί τα Στρουμφάκια έχουν τέσσερα δάκτυλα;

ΠΕΡί ΓΥΝΑΙΚώΝ ΑΡΕΤΑί

Πολλά θα μπορούσε να πει κανείς για τις αρετές των γυναικών. Ο λόγος ενός άντρα να αναφέρεται στις γυναίκες αφορά το ενδιαφέρον να κατανοήσει ένα άλλο άνθρωπο και συγκεκριμένα κάποιον που διαφοροποιείτε από αυτόν. Σίγουρα δεν θα μπορούσαμε να πούμε ότι μόνο οι άντρες είναι ενάρετοι αλλά και οι γυναίκες έχουν την ίδια ικανότητα. Η μόνη διαφορά που υπάρχει είναι ως προς την δύναμη και την απόδοση αυτής. Κατά τον Περίανδρο οι μεν ηδονές θνητές οι δε αρετές αθάνατες.
Αρετή … γεννιέται κάποιος με αυτήν ή δημιουργείτε κατά την διάρκεια της ζωής του μέσω εκπαίδευσης; Υπάρχει θεωρητική αρετή ή και πρακτική αρετή;
Ενδεχομένως πρωταρχική αρετή να είναι η γνώση και διάκριση του κακού και του καλού.Για τον Πλούταρχο στις αρετές των γυναικών υπάρχουν πέντε κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία αφορά την αφοσίωση και συμπαράσταση των γυναικών προς τους άνδρες, η δεύτερη κατηγορία αφορά την γενναιότητα των γυναικών, η τρίτη κατηγορία την εμφάνιση τους η τέταρτη κατηγορία την αλληλεγγύη μεταξύ των γυναικών και η πέμπτη την σύνεση και την κυβερνητική ικανότητα των γυναικών. Ονόματα μερικών γυναικών με πολλές αρετές κατά την αρχαιότητα: ΒΑΛΕΡΙΑ, ΚΛΟΙΛΙΑ, ΜΙΚΚΑ, ΜΕΓΙΣΤΩ, ΠΙΕΡΙΑ, ΠΟΛΥΚΡΙΤΗ, ΛΑΜΨΑΚΗ, ΑΡΕΤΑΦΙΛΑ, ΚΑΜΜΑ, ΣΤΡΑΤΟΝΙΚΗ, ΧΙΟΜΑΡΑ, ΤΙΝΟΚΛΕΙΑ, ΕΡΥΞΩ…Όσα και τα ονόματα των γυναικών και ακόμα παραπάνω θα μπορούσαμε να αναφέρουμε αρετές γυναικών όμως πιστεύω πως οι σημαντικότερες είναι οι:
α) η φρόνηση, τι πρέπει να πράττει μία γυναίκα και τι να αποφεύγει, β) η σωφροσύνη, τι οφείλει να επιδιώκει και τι να απορρίπτει, γ) η δικαιοσύνη, τι πρέπει να απονέμει σε κάθε άνθρωπο άντρα ή γυναίκα, δ) η ανδρεία ή ανρεία για τις γυναίκες, τι πρέπει να φοβάται και τι όχι.Αρετή υγεία τε τις αν είη και κάλλος και ευεξία ψυχής, κακία δε νόσος τε και αίσχος και ασθένεια.(Η αρετή είναι μια υγιής διάθεση της ψυχής και ομορφιά και δύναμη, ενώ κακία είναι η αρρώστια, η ασχήμια και η αδυναμία της) - ΠΛΑΤΩΝΑΣ Πολιτεία.

ΑΜΑΖόΝΑ Η ΥΠέΡΤΑΤΗ ΙΣόΤΗΤΑ

Ισότης: η σχέση μεταξύ δύο η περισσοτέρων ανθρώπων, παντελής ταυτότης, έλλειψη οποιαδήποτε διαφοράς. Στην Σκυθία στον ποταμό Θερμώδοντα επικρατούσε ένα έθνος γυναικών. Ασκούσαν την τέχνη του πολέμου ισάξια και καλύτερα από τους άντρες. Από μικρές εκπαιδεύονταν στην άσκηση της πολεμικής τέχνης, είχαν μεγάλη σύνεση η δε βασίλισσα τους ήταν κόρη του Άρη, είχε στρατηγικό μυαλό και υπέταξε μεγάλο μέρος της Ασίας και της Ευρώπης. Τα κορίτσια από μικρά τα καυτηρίαζαν τον δεξιό μαστό τους για να μην τους ενοχλεί στην τοξοβολία όπου από εκεί πήραν και το όνομά τους, η λέξη (αμαζών) προέρχεται από την λέξη (μαζός) που σημαίνει μαστός με το στερητικό (α), που σημαίνει γυναίκα χωρίς μαστό. Τους δε άντρες τους είχαν για τις δουλείες του σπιτιού, δεν είχαν κανένα δικαίωμα, παρά μόνο τους χρησιμοποιούσαν για αναπαραγωγή. Τα παιδιά που γεννιόνταν εάν ήταν κορίτσια πήγαιναν με την μητέρα τους για εκπαίδευση, ενώ τα αγόρια τα ακρωτηρίαζαν είτε χέρια ή πόδια για να μην μπορούν να έχουν δικαιώματα και να μην έχουν την δυνατότητα να γίνουν πολεμιστές, κοινός οι άντρες στην χώρα αυτή ήταν όλοι ανάπηροι.
Την πόλη τους την ονόμασαν Θεμίσκυρα όπου εκεί έφτιαξαν σπουδαία έργα, θαυμάσια ανάκτορα και νόμους του κράτους που ήταν υπέρ των γυναικών. Διόδωρος Σικελιώτης Ιστορική Βιβλιοθήκη, Βίβλος Δευτέρα. Αναρωτιέμαι θα ήθελαν πολλές γυναίκες να βρίσκονται σε αυτήν την πόλη;
Στην μέχρι τώρα ιστορία δεν υπήρξε στιγμή ισότητας με όλη την σημασία της ένιας, ακόμα και στον παράδεισο, ή θα κυβερνούσαν γυναίκες βλέπε Ιππολύτη, Κλεοπάτρα… ή άντρες Αλέξανδρος, Περικλής… Δυστυχώς ή ευτυχώς ο άντρας και η γυναίκα αποτελούν δυο διαφορετικά είδη όπου το καθένα έχει τις δικές του ανάγκες.
Για να είμαστε όλοι ίσοι θα πρέπει να είμαστε και ίδιοι, θα σας άρεσε;
Όποιο κλαδί ξεπροβάλει από τον θάμνο να το κόβουμε; Στην φύση θα δούμε ότι πότε το θηλυκό είναι ισχυρό και πότε το αρσενικό, το κάθε ένα είδος έχει τις δικές του αρμοδιότητες και υποχρεώσεις, το ίδιο γίνεται και στην κοινωνία των ανθρώπων.
Εάν ήμασταν όλοι ίσοι – ίδιοι τότε θα επικρατούσε η κοινωνία των ρομπότ. Δεν νομίζω να υπάρχουν πολλοί που να θέλουν να είναι ίδιοι με κάποιους άλλους, φανταστείτε όταν βγαίνουμε βόλτα και κάποιος-καποια φοράει τα ίδια ρούχα πως νιώθουμε.
Η διαφορετικότητα είναι δείγμα πολιτισμού και μας κάνει να ξεχωρίζουμε γιατί είμαστε μοναδικοί. Όλα αυτά κάποιον λόγο εξυπηρετούν, η θεία φύση ξέρει, αλλιώς θα υπήρχε ένας τύπος ανθρώπου, μία τροφή, μία γνώμη, ένας στόχος… Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων. Αριστοτέλης.