Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2009

ΠΕΡί ΓΥΝΑΙΚώΝ ΑΡΕΤΑί

Πολλά θα μπορούσε να πει κανείς για τις αρετές των γυναικών. Ο λόγος ενός άντρα να αναφέρεται στις γυναίκες αφορά το ενδιαφέρον να κατανοήσει ένα άλλο άνθρωπο και συγκεκριμένα κάποιον που διαφοροποιείτε από αυτόν. Σίγουρα δεν θα μπορούσαμε να πούμε ότι μόνο οι άντρες είναι ενάρετοι αλλά και οι γυναίκες έχουν την ίδια ικανότητα. Η μόνη διαφορά που υπάρχει είναι ως προς την δύναμη και την απόδοση αυτής. Κατά τον Περίανδρο οι μεν ηδονές θνητές οι δε αρετές αθάνατες.
Αρετή … γεννιέται κάποιος με αυτήν ή δημιουργείτε κατά την διάρκεια της ζωής του μέσω εκπαίδευσης; Υπάρχει θεωρητική αρετή ή και πρακτική αρετή;
Ενδεχομένως πρωταρχική αρετή να είναι η γνώση και διάκριση του κακού και του καλού.Για τον Πλούταρχο στις αρετές των γυναικών υπάρχουν πέντε κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία αφορά την αφοσίωση και συμπαράσταση των γυναικών προς τους άνδρες, η δεύτερη κατηγορία αφορά την γενναιότητα των γυναικών, η τρίτη κατηγορία την εμφάνιση τους η τέταρτη κατηγορία την αλληλεγγύη μεταξύ των γυναικών και η πέμπτη την σύνεση και την κυβερνητική ικανότητα των γυναικών. Ονόματα μερικών γυναικών με πολλές αρετές κατά την αρχαιότητα: ΒΑΛΕΡΙΑ, ΚΛΟΙΛΙΑ, ΜΙΚΚΑ, ΜΕΓΙΣΤΩ, ΠΙΕΡΙΑ, ΠΟΛΥΚΡΙΤΗ, ΛΑΜΨΑΚΗ, ΑΡΕΤΑΦΙΛΑ, ΚΑΜΜΑ, ΣΤΡΑΤΟΝΙΚΗ, ΧΙΟΜΑΡΑ, ΤΙΝΟΚΛΕΙΑ, ΕΡΥΞΩ…Όσα και τα ονόματα των γυναικών και ακόμα παραπάνω θα μπορούσαμε να αναφέρουμε αρετές γυναικών όμως πιστεύω πως οι σημαντικότερες είναι οι:
α) η φρόνηση, τι πρέπει να πράττει μία γυναίκα και τι να αποφεύγει, β) η σωφροσύνη, τι οφείλει να επιδιώκει και τι να απορρίπτει, γ) η δικαιοσύνη, τι πρέπει να απονέμει σε κάθε άνθρωπο άντρα ή γυναίκα, δ) η ανδρεία ή ανρεία για τις γυναίκες, τι πρέπει να φοβάται και τι όχι.Αρετή υγεία τε τις αν είη και κάλλος και ευεξία ψυχής, κακία δε νόσος τε και αίσχος και ασθένεια.(Η αρετή είναι μια υγιής διάθεση της ψυχής και ομορφιά και δύναμη, ενώ κακία είναι η αρρώστια, η ασχήμια και η αδυναμία της) - ΠΛΑΤΩΝΑΣ Πολιτεία.

Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2009

ΑΜΑΖόΝΑ Η ΥΠέΡΤΑΤΗ ΙΣόΤΗΤΑ

Ισότης: η σχέση μεταξύ δύο η περισσοτέρων ανθρώπων, παντελής ταυτότης, έλλειψη οποιαδήποτε διαφοράς. Στην Σκυθία στον ποταμό Θερμώδοντα επικρατούσε ένα έθνος γυναικών. Ασκούσαν την τέχνη του πολέμου ισάξια και καλύτερα από τους άντρες. Από μικρές εκπαιδεύονταν στην άσκηση της πολεμικής τέχνης, είχαν μεγάλη σύνεση η δε βασίλισσα τους ήταν κόρη του Άρη, είχε στρατηγικό μυαλό και υπέταξε μεγάλο μέρος της Ασίας και της Ευρώπης. Τα κορίτσια από μικρά τα καυτηρίαζαν τον δεξιό μαστό τους για να μην τους ενοχλεί στην τοξοβολία όπου από εκεί πήραν και το όνομά τους, η λέξη (αμαζών) προέρχεται από την λέξη (μαζός) που σημαίνει μαστός με το στερητικό (α), που σημαίνει γυναίκα χωρίς μαστό. Τους δε άντρες τους είχαν για τις δουλείες του σπιτιού, δεν είχαν κανένα δικαίωμα, παρά μόνο τους χρησιμοποιούσαν για αναπαραγωγή. Τα παιδιά που γεννιόνταν εάν ήταν κορίτσια πήγαιναν με την μητέρα τους για εκπαίδευση, ενώ τα αγόρια τα ακρωτηρίαζαν είτε χέρια ή πόδια για να μην μπορούν να έχουν δικαιώματα και να μην έχουν την δυνατότητα να γίνουν πολεμιστές, κοινός οι άντρες στην χώρα αυτή ήταν όλοι ανάπηροι.
Την πόλη τους την ονόμασαν Θεμίσκυρα όπου εκεί έφτιαξαν σπουδαία έργα, θαυμάσια ανάκτορα και νόμους του κράτους που ήταν υπέρ των γυναικών. Διόδωρος Σικελιώτης Ιστορική Βιβλιοθήκη, Βίβλος Δευτέρα. Αναρωτιέμαι θα ήθελαν πολλές γυναίκες να βρίσκονται σε αυτήν την πόλη;
Στην μέχρι τώρα ιστορία δεν υπήρξε στιγμή ισότητας με όλη την σημασία της ένιας, ακόμα και στον παράδεισο, ή θα κυβερνούσαν γυναίκες βλέπε Ιππολύτη, Κλεοπάτρα… ή άντρες Αλέξανδρος, Περικλής… Δυστυχώς ή ευτυχώς ο άντρας και η γυναίκα αποτελούν δυο διαφορετικά είδη όπου το καθένα έχει τις δικές του ανάγκες.
Για να είμαστε όλοι ίσοι θα πρέπει να είμαστε και ίδιοι, θα σας άρεσε;
Όποιο κλαδί ξεπροβάλει από τον θάμνο να το κόβουμε; Στην φύση θα δούμε ότι πότε το θηλυκό είναι ισχυρό και πότε το αρσενικό, το κάθε ένα είδος έχει τις δικές του αρμοδιότητες και υποχρεώσεις, το ίδιο γίνεται και στην κοινωνία των ανθρώπων.
Εάν ήμασταν όλοι ίσοι – ίδιοι τότε θα επικρατούσε η κοινωνία των ρομπότ. Δεν νομίζω να υπάρχουν πολλοί που να θέλουν να είναι ίδιοι με κάποιους άλλους, φανταστείτε όταν βγαίνουμε βόλτα και κάποιος-καποια φοράει τα ίδια ρούχα πως νιώθουμε.
Η διαφορετικότητα είναι δείγμα πολιτισμού και μας κάνει να ξεχωρίζουμε γιατί είμαστε μοναδικοί. Όλα αυτά κάποιον λόγο εξυπηρετούν, η θεία φύση ξέρει, αλλιώς θα υπήρχε ένας τύπος ανθρώπου, μία τροφή, μία γνώμη, ένας στόχος… Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων. Αριστοτέλης.

Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2009

ΠΟΛΙΤΙΚή Η ΤέΧΝΗ ΤΩΝ άΡΙΣΤΩΝ

Ήρθε ο καιρός των άριστων;
Πρέπει να έρθει;
Η στιγμή που εμείς μπορούμε να αξιοποιήσουμε τον μέλλον μας ενεργά έχει παρέρθει;
Οι πολιτικοί που ηγούνται των κομμάτων είναι οι άριστοι;
Οι βουλευτές μας; (εκλεγμένοι αντιπρόσωποι για την υπεράσπιση του λαού στην βουλή). Δεν λέω δεν είναι όλοι… υπάρχουν και καλοί, αλλά γιατί να μην είναι άπαντες ή έστω οι περισσότεροι… Έχουμε δημοκρατία σήμερα; Όταν ένας αποφασίζει για το εάν και πότε θα γίνουν εκλογές, και ποιός θα (εκπροσωπήσει) την κάθε πόλη; Πόσο μάλλον που στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση δεν θα υπάρχει σταυρός παρά μόνο η λίστα… Εμείς χωρίς δικαίωμα επιλογής προσώπων μόνο κόμματος…
Σκεφτείτε λίγο διαφορετικά τα πράγματα!!! Εάν πραγματικά θα θέλαμε να μας αντιπροσωπεύουν οι άριστοι θα έπρεπε να είχαμε και την δυνατότητα να τους εκλέγουμε, σήμερα την έχουμε; Γιατί όπως όλοι πιστεύουμε άξιοι υπάρχουν από όλα τα πολιτικά κόμματα πως όμως θα μπορούσαμε να τους βγάλουμε προς τα έξω; Σήμερα επικρατή σε μεγάλο βαθμό η λογική του φελλού; Η πρώτη σκέψη που έκανα θα ήταν να υπήρχε ένα δίκαιο εκλογικό σύστημα…
Για παράδειγμα, έστω ότι στην πόλη Αρμονία υπήρχαν 12 κόμματα-πολιτικοί σχηματισμοί και εμείς είχαμε την δυνατότητα να επιλέγουμε ανάμεσα 60 άτομα που θα εκπροσωπούσαν τα δώδεκα κόμματα (πέντε υποψήφιοι επί δώδεκα κόμματα ίσον εξήντα). Θα βάζαμε σταυρό στον Πανδίων από το πρώτο κόμμα, στην Κλεισήθρα από το πέμπτο και τον Μέροψ από το δωδέκατο κόμμα. Η πόλη μας θα εκλέγει έξι βουλευτές, οι πρώτοι έξι από τους 60 σε ψήφους θα εκλέγονταν από την Πόλη μας. Το ίδιο θα γινόταν και από όλες της πόλις της Ελλάδος. Οι 300 που θα εκλεγόντουσαν θα αποτελούσαν την βουλή και κατόπιν θα έκαναν κυβέρνηση οι περισσότεροι.
Οι εκλογές θα γινόταν κάθε τέσσερα χρόνια υποχρεωτικά.
Κανένας βουλευτής δεν θα είχε το δικαίωμα να βάλει υποψηφιότητα πάνω από δύο τετραετίες. Γιατί ξέρουμε ότι όποιος έχει το βάζο με το μέλι στο χέρι δεν μπορεί να το κρατάει για πολύ καιρό και κάποια στιγμή τα το βάλει μέσα. Όσοι εκλεγούν βουλευτές θα καταθέτουν τα περιουσιακά του στοιχεία και όταν θα αποχωρούν θα γίνεται σύγκριση για να δούμε εάν κάτι απόκτησαν κατά την διάρκεια της θητείας τους, καθότι η πολιτική είναι λειτούργημα και όχι επάγγελμα και όλοι πάνε για να προσφέρουν στην Ελλάδα. Ο Περικλής κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης του στην Πόλη των Αθηνών δεν έγινε πλουσιότερος ούτε κατά μία δραχμή. Πλούταρχου Βίοι Παράλληλοι Περικλής – Φάβιος Μάξιμος. Νόμοι καινούργιοι δεν χρειάζονται έχουμε αρκετούς απλά να εφαρμόζονται… Η πολυνομία είναι ο λαβύρινθος του κράτους.
Έτσι θα στηριζόμασταν στους ανθρώπους και όχι στενά στα κόμματα.
« ’ρχεσθαι μαθών άρχειν εκιστήσει ». ΣΟΛΩΝ (Όταν μάθεις να είσαι αρχόμενος (υπήκοος) τότε θα μάθεις να είσαι άρχων).

Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2009

ΑΓΩΓή ΚΑΙ ΕΚΠΑίΔΕΥΣΗ ΠΑίΔΩΝ

Πολλοί πιστεύουν πως κάποιοι έχουν χάρισμα για να κάνουν κάτι, όμως την έμφυτη αρετή την σκοτώνει η τεμπελιά και τα μειονεκτήματα τα επουλώνει η εκπαίδευση. Φυτεύοντας ένα δέντρο όπως και μεγαλώνοντας ένα παιδί εάν το αφήσουμε απεριποίητο θα αναπτυχτεί στραβά και χωρίς πολλούς καρπούς ενώ αντίθετα με φροντίδα και προσοχή η ανάπτυξη του θα είναι μεγάλη και θα έχει έντονη καρποφορία.
Στο περιβάλλον που θα μεγαλώσει ακόμα και η παρέα του παίζουν σημαντικό ρόλο. Καθότι (Με κουτσό εάν συγκατοικείς θα μάθεις να κουτσαίνεις) Πλούταρχος – Περί παίδων αγωγής. Ο παιδαγωγός που θα επιλέξουμε για τα παιδία μας, είναι σαν τον πάσαλο που βάζουμε στο νεαρό φυτό, το ίδιο είναι και ο στυλοβάτης δάσκαλος… (Με όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις)… Δάσκαλος είναι: προσωπικό παράδειγμα, πρότυπο, εφαρμόζει την αγωγή ψυχών… που δεν σημαίνει στείρα γνώση-μνήμη αλλά παιδία… και φυσικά να μην φτάνουμε στην άλλη άκρη (Δάσκαλε που δίδασκες και νόμους δεν εκράτεις). (Πάν μέτρον άριστον εστί) χωρίς να φτάνουμε στην υπερβολή της γνώσης και σε συνεχή πίεση το πολύ είναι κακό ότι και εάν είναι αυτό, φανταστείτε τα φυτά μας να τα ποτίζουμε συνέχεια, θα σαπίσουν… και θυμηθείτε (Η ανάπαυση είναι το καρύκευμα της μάθησης). Τα ανθρώπινα αγαθά είναι μικρής αξίας για παράδειγμα:
Η λαμπρή καταγωγή είναι θέμα προγόνων.
Ο πλούτος πολύτιμος αλλά θέμα τύχης, αφού πολλές φορές αφαιρέθηκε από αυτούς που τον είχαν και δόθηκε σε κάποιους άλλους.
Η δόξα σπουδαία αλλά αβέβαιη.
Η ομορφιά περιζήτητη αλλά κρατάει λίγο.
Η υγεία πολύτιμη αλλά ευμετάβλητη.
Η σωματική δύναμη αξιοζήλευτη αλλά όχι για πάντα.
Το μόνο αθάνατο αγαθό είναι η παιδία. Η ανθρώπινη φύση έχει τον νου και τον λόγο ανίκητος από την τύχη, δεν αρρωσταίνει, δεν γερνάει, είναι άτρωτος.
Το μέλλον των παιδιών σας αλλά και το δικό σας εξαρτάτε από εσάς… (Γηράσκω αεί διδασκόμενος)

Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009

ΑΡΧΑίΑ ΕΛΛΗΝΙΚά ΟΝόΜΑΤΑ Ο-Ω

ΟΙΑΝΘΗ
ΟΙΔΙΠΟΔΗΣ
ΟΪΚΛΕΙΗΣ
ΟΪΛΕΥΣ
ΟΙΝΕΥΣ
ΟΙΝΟΒΙΟΣ
ΟΙΝΟΚΛΗΣ
ΟΙΝΟΜΑΟΣ Πατέρας της Ιπποδάμειας, ηττηθείς με δόλο από τον Πέλοπα
ΟΙΝΟΜΑΧΟΣ
ΟΙΝΟΨ
ΟΝΕΙΡΟΣ Άγγελος του Δία.
ΟΝΗΤΩΡ
ΟΝΟΜΑΚΛΗΣ
ΟΝΟΜΑΝΤΙΟΣ
ΟΠΙΤΗΣ
ΟΡΕΣΒΙΟΣ
ΟΡΕΣΤΗΣ
ΟΡΕΣΤΑΔΗΣ
ΟΡΕΣΤΗΣ (όρος + ίσταμαι) ο ορεσίβιος.
ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ (πατρίς + κλέος) η δόξα της πατρίδος
ΟΡΘΑΙΟΣ
ΌΡΜΕΝΟΣ
ΟΡΣΙΛΟΧΟΣ
ΟΡΤΕΥΣ
ΟΡΤΙΛΟΧΟΣ
ΟΤΡΥΝΤΕΥΣ
ΟΥΚΑΛΕΓΩΝ
ΟΥΡΑΝΙΑ, της αστρονομίας
ΟΥΤΙΣ
ΟΦΕΛΕΣΤΗΣ
ΟΧΗΣΙΟΣ
ΠΑΙΗΩΝ
ΠΑΓΚΑΛΟΣ
ΠΑΙΩΝ
ΠΑΙΩΝΙΟΣ
ΠΑΛΜΥΣ
ΠΑΜΜΩΝ
ΠΑΝΑΙΤΙΟΣ (Παναίτιος) Στωικός φιλόσοφος (της μέσης περιόδου) δάσκαλος του Ποσειδωνίου.
ΠΑΝΑΚΕΙΑ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΑΣΚΛΗΠΙΟΥ
ΠΑΝΔΑΡΕΟΣ
ΠΑΝΔΑΡΟΣ
ΠΑΝΔΙΩΝ
ΠΑΝΔΟΚΟΣ
ΠΑΝΔΡΟΣΟΣ
ΠΑΝΘΟΟΣ
ΠΑΝΟΠΕΥΣ
ΠΑΝΟΠΗ
ΠΑΝΤΑΚΛΗΣ
ΠΑΝΤΕΥΣ
ΠΑΝΥΑΣΗΣ
ΠΑΝΥΑΣΗΣ ποιητής από την Αλικαρνασσό, θείος του Ηρόδοτου από την μητέρα του, ο οποίος δολοφονήθηκε από τον τύραννο της πόλης Λύγδαμι.
ΠΑΡΘΕΝΟΠΑΙΟΣ
ΠΑΡΘΕΝΟΠΗ., σειρήνα
ΠΑΡΙΣ
ΠΑΡΙΣ
ΠΑΡΜΕΝΙΣΚΟΣ
ΠΑΣΙΘΕΗ
ΠΑΣΙΘΟΗ ( μια των Ωκεανίδων ) Κόρη του Ήλιου.
Πάτροκλος
ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ
ΠΕΔΑΡΙΤΟΣ
ΠΕΙΡΑΙΟΣ
ΠΕΙΡΙΘΟΣ
ΠΕΙΡΟΟΣ
ΠΕΙΣΑΝΔΡΟΣ
ΠΕΙΣΗΝΩΡΠΕΙΣΙΣΤΡΑΤΟΣ Τύραννος των Αθηνών.
ΠΕΛΑΓΩΝ
ΠΕΛΙΗΣ
ΠΕΛΟΨ
ΠΕΡΓΑΣΟΣ
ΠΕΡΔΙΚΑ - Αδελφή του Δαίδαλου.
ΠΕΡΙΒΟΙΑ
ΠΕΡΙΓΕΝΗΣ
ΠΕΡΙΗΡΗΣ
ΠΕΡΙΚΛΥΜΕΝΟΣ
ΠΕΡΙΘΟΥΣ
ΠΕΡΙΚΛΗΣ (περί + κλέος) ο ένδοξος
ΠΕΡΙΚΤΙΟΝΗ ( μητέρα ΠΛΑΤΩΝΟΣ) ΠΑΣΙΦΑΗ Κόρη του Ήλιου.
ΠΕΡΙΜΗΔΗΣ
ΠΕΡΙΜΟΣ
ΠΕΡΙΦΑΣ
ΠΕΡΙΦΗΤΗΣ - Ληστής στην περιοχή Επιδαύρου τον οποίο φόνευσε ο Θησεύς
ΠΕΡΟΙΔΑΣ. (στρατηγός του Μ. Αλεξάνδρου, αρχηγός του ιππικού του)
ΠΕΡΣΕΦΟΝΕΙΑΠΕΡΣΗΙΔΑ - Μητέρα της Πασιφάης αδελφή του Αιήτη.
ΠΕΡΣΗΣ
ΠΕΡΦΗΤΗΣ
ΠΕΡΣΕΥΣ
ΠΕΤΕΩΣ
ΠΗΔΑΙΟΣ
ΠΗΛΕΓΩΝ
ΠΗΛΕΥΣ
ΠΗΝΕΛΕΩΣ
ΠΙΔΥΤΗΣ
ΠΗΝΕΛΟΠΕΙΑ
ΠΗΝΕΛΟΠΗ (πήνη: υφάδι + λέπω: εκτυλίσσω) η καλλιτέχνης υφάντρια.
ΠΗΡΩ
ΠΙΤΘΕΥΣ
ΠΙΤΥΑΣ
ΠΛΕΙΣΤΑΝΟΣ
ΠΛΕΙΣΤΑΡΧΟΣ
ΠΛΕΙΣΤΟΑΝΑΞ
ΠΛΕΙΣΤΟΛΑΣ
ΠΛΕΙΣΤΟΛΑΣ
ΠΛΕΙΣΤΩΝΑΚΤΑΣ
ΠΛΩΤΙΝΟΣ
ΠΟΔΑΓΡΗ
ΠΟΔΑΛΕΙΡΙΟΣ
ΠΟΔΑΛΕΙΡΙΟΣ - Ιατρός & υιός του Ασκληπιού
ΠΟΔΑΡΓΟΣ
ΠΟΔΑΡΚΗΣ
ΠΟΔΗΣΠΟΙΑΣ
ΠΟΚΡΙΣ
ΠΟΛΙΤΗΣ
ΠΟΛΥΑΙΜΩΝ
ΠΟΛΥΒΟΣ
ΠΟΛΥΓΝΩΤΗ
ΠΟΛΥΓΝΩΤΟΣ Γλύπτης.
ΠΟΛΥΔΑΜΑΣ
ΠΟΛΥΔΑΜΝΑ
ΠΟΛΥΔΩΡΗ
ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ (πολύ + δεύκος: γλεύκος) ο πολύ γλυκός
ΠΟΛΥΔΩΡΟΣ
ΠΟΛΥΔΩΡΟΣ
ΠΟΛΥΕΙΔΟΣ
ΠΟΛΥΚΑΣΤΗ
ΠΟΛΥΚΤΗΜΩΝ
ΠΟΛΥΜΗΛΗ
ΠΟΛΥΜΗΛΟΣ
ΠΟΛΥΜΝΙΑ - (πολύς + ύμνος) η θεία τραγουδίστρια, Μούσα, προστάτης της θρησκευτικής ποίησης
ΠΟΛΥΝΕΙΚΗΣ
ΠΟΛΥΝΗΟΣ
ΠΟΛΥΞΕΙΝΟΣ
ΠΟΛΥΞΕΝΗ (πολύ + ξενία) η πολύ φιλόξενη
ΠΟΛΥΠΕΡΧΩΝ¨ ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ 4ος ΑΙΩΝΑΣ
ΠΟΛΥΠΗΜΩΝ
ΠΟΛΥΠΟΙΤΗΣ
ΠΟΛΥΣΤΡΑΤΙΔΑΣ
ΠΟΛΥΣΤΡΑΤΟΣ
ΠΟΛΥΤΑΡΚΗΣ
ΠΟΛΥΦΕΙΔΗΣ
ΠΟΛΥΦΗΜΟΣ
ΠΟΛΥΦΗΤΗΣ
ΠΟΛΥΦΟΝΤΗΣ
ΠΟΝΤΕΥΣ
ΠΟΝΤΟΝΟΟΣ
ΠΟΡΘΕΥΣ
ΠΟΣΕΙΔΑΩΝ
ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΟΣ (Ποσειδώνιος) Έλληνας στωικός φιλόσοφος από την Απάμεια της Συρίας, ιδρυτής Σχολής στην Ρόδο.
ΠΡΑΞΙΑΔΗΣ
ΠΡΙΑΜΟΣ
ΠΡΟΑΥΓΑ,
ΠΡΟΘΟΗΝΩΡ
ΠΡΟΘΟΗΝΩΡ
ΠΡΟΘΟΟΣ
ΠΡΟΘΟΩΝ
ΠΡΟΙΤΟΣ
ΠΡΟΚΛΗΣ
ΠΡΟΚΛΟΣ
ΠΡΟΚΡΙΣ - Κόρη του Ερεχθέα.
ΠΡΟΜΑΧΟΣ
ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ που μερικοί τον συγκαταλέγουν στους Τιτάνες, είχε πατέρα τον Ιαπετό και μητέρα την Ωκεανίδα Κλυμένη. Αδέλφια είχε τον Επιμηθέα, τον Άτλα και τον Μενοίτιο.
ΠΡΟΝΟΟΣ
ΠΡΟΤΙΑΩΝ
ΠΡΥΜΝΕΥΣ
ΠΡΥΤΑΝΙΣ
ΠΡΥΤΑΝΙΣ.
ΠΡΩΤΑΓΟΡΑΣ έμεινε στην Αθήνα, όπου δίδασκε ως το 411 π.Χ.
ΠΡΩΤΕΣΙΛΑΟΣ - Αχαιός: Ο πρώτος νεκρός του Τρωικού Πολέμου
ΠΡΩΤΕΥΣ
ΠΡΩΤΩ
ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ
ΠΤΟΛΕΜΑΪΣ
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ πήγε και στην Αίγυπτο και τότε ο Πολυτάρκης τον σύστησε με επιστολή του στον Άμαση
ΠΥΘΑΪΔΑ, μητέρα του πυθαγόρα.
ΠΥΘΑΪΣ
ΠΥΘΙΑΔΑ, γυναίκα του Αριστοτέλη
ΠΥΘΟΔΩΡΟΣ τον κατάγγειλε ως άθεο και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αθήνα.
ΠΥΛΑΔΗΣ
ΠΥΛΑΙΜΕΝΗΣ
ΠΥΛΑΙΟΣ
ΠΥΛΑΡΤΗΣ
ΠΥΛΩΝ
ΠΥΝΕΛΕΩΝ
ΠΥΡΑΙΧΜΗΣ
ΠΥΡΑΣΟΣ
ΠΥΡΙΣ
ΠΥΡΡΟΣ (εκ του πυρρός) ο ξανθοκόκκινος
ΠΥΡΡΩΝ
ΠΥΣΤΙΛΟΣ
ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ
ΡΑΔΙΝΗ & ΛΕΟΝΤΙΧΟΣ Το μνήμα τους ήταν στο δρόμο προς το Ηραίο της
ΡΕΑ
ΡΗΓΙΛΛΑ Σύζυγος του Ηρώδου του Αττικού.
ΡΗΝΗ
ΡΗΞΗΝΩΡ
ΡΗΣΟΣ
ΡΙΓΜΟΣ
ΣΑΛΜΩΝΕΥΣ
ΡΟΔΙΠΠΗ
ΡΟΔΟΚΛΗΣ
ΡΥΝΔΑΚΩ
ΡΩΞΑΝΗ - Σύζυγος του Μεγ. Αλέξανδρου
ΣΑΛΩΝΙΝΑ
ΣΑΜΟΥ. Όσοι υπέφεραν από έρωτα πήγαιναν εκεί να προσευχηθούν.
ΣΑΡΠΗΔΩΝ
ΣΑΤΝΙΟΣ
ΣΕΜΕΛΗ
ΣΘΕΝΕΛΑΟΣ
ΣΘΕΝΕΛΟΣ
ΣΙΚΕΛΗ
ΣΙΜΟΕΙΣΙΟΣ
ΣΙΣΥΦΟΣ
ΣΤΕΝΤΩΡ
ΣΚΑΡΙΦΙΔΑΣ
ΣΚΥΛΛΑ
ΣΟΛΩΝ (πιθανώς από το ρ. Σέλλω: σείω) ο διασείσας το παλαιό, ριζοσπάστης
ΣΟΟΣ
ΣΟΦΟΚΛΗΣ (σοφός + κλέος) ο έχων δόξα σοφού
ΣΠΕΙΩΤΗΘΥΣ
ΣΠΕΥΣΙΠΠΟΣ, μαθητής του ΠΛΑΤΩΝΑ.
ΣΤΙΧΙΟΣ
ΣΤΡΑΤΙΟΣ
ΣΤΡΑΤΟΒΑΤΗΣ
ΣΤΡΑΤΟΛΑΟΣ
ΣΦΗΛΟΣ
ΣΦΟΔΡΙΑΣ
ΣΧΕΔΙΟΣ
ΣΩΚΟ
ΣΤΑΛΑΙΜΕΝΗΣ
ΣΩΚΡΑΤΗΣ (σώζω + κράτος) ο σωτήρ του κράτους
ΣΩΣΤΡΑΤΙΔΑΣ
ΤΑΕΙΡΕΣΙΗΣ
ΤΑΛΑΟΣ
ΤΑΛΘΥΒΙΟΣ
ΤΑΝΤΑΛΟΣ
ΤΑΡΓΥΤΑΟ (γιος τού Δία ) - Διόδωρος Σικελιώτης-
ΤΑΥΡΙΑΣ
ΤΕΚΤΩΝ
ΤΕΛΑΜΩΝ
ΤΕΛΕΣΘΩ ( ΩΚΕΑΝΙΣ )
ΤΕΛΕΥΤΙΑΣ
ΤΕΛΛΙΣ
ΤΕΝΘΡΗΔΩΝ
ΤΕΡΠΙΟΣ
ΤΕΡΨΙΧΟΡΗ (τέρπω+χορός) η τέρπουσα με το χορό της, Μούσα προστάτης του χορού και της χορικής ποίησης
ΤΕΤΑΜΟΣ
ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ
ΤΕΥΘΡΑΣ
ΤΕΥΚΡΟΣ
ΤΗΔΕΥΣ
ΤΗΔΕΥΣ
ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ (τηλέ: μακριά+μάχομαι) ο αγωνιζόμενος μακράν της πατρίδος
ΤΗΛΕΜΟΣ
ΤΗΛΕΦΑΝΗΣ
ΤΗΛΕΦΙΔΗΣ
ΤΙΘΩΝΟΣ
ΤΙΜΑΙΑ
ΤΙΜΑΡΕΤΗ
ΤΙΜΟΚΡΑΤΗΣ
ΤΙΜΟΛΕΩΝ (τιμή+λέων) ο ισχυρός ως λέων
ΤΙΤΥΟΣ ΤΡΗΧΟΣ
ΤΡΟΙΖΗΝΟΣ
ΤΡΩΙΛΟΣ
ΤΡΩΣ
ΤΥΔΕΥΣ
ΤΥΜΙΧΑ
ΤΥΝΔΑΡΕΟΣ
ΤΥΦΩΝΕΥΣ
ΤΥΡΣΗΝΙΣ
ΤΥΡΩ
ΤΥΧΙΟΣ
ΥΑΝΘΙΣ Δισέγγονος του Σίσυφου. Βασίλευσε στην Κόρινθο.
ΥΑΣ (Ύας) Αδελφός των Υάδων (Μυθολογία)
ΥΔΥΛΗ
ΥΛΗ - ( θυγατέρα του ΘΕΣΠΙΟΥ του Βοιωτού )
ΥΜΝΙΣ
ΥΠΑΤΙΑ - Αλεξανδρινή φιλόσοφος του 4ου π.Χ. Αιώνα.
ΥΠΕΙΡΟΧΟΣ
ΥΠΕΡΕΙΔΗΣ, κορυφαίος Αττικός ρήτορας, υιός του Γλαυκίππου.
ΥΠΕΡΗΝΩΨ
ΥΠΕΡΙΠΠΗ - (Υπερίππη) Μια των θυγατέρων του Δαναού.
ΥΠΕΡΜΕΝΗΣ
ΥΠΕΡΟΧΗ
ΎΡΤΑΚΟΣ
ΎΡΤΙΟΣ
ΥΨΙΚΛΗΣ
ΥΨΙΠΥΛΗ - θυγατέρα του βασιλιά της Λήμνου Θόαντα. .
ΦΑΕΔΩΝ
ΦΑΙΔΙΜΟΣ
ΦΑΙΔΡΑ - (φαιδρός < φως) η φωτεινή, η λάμπουσα από χάρη. ΦΑΙΔΡΗ ΦΑΙΔΩΝ (φως) ο λαμπρός καθ όλα ΦΑΙΝΑΡΕΤΗ - ( μητέρα ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ ) ΦΑΙΣΤΟΣ ΦΑΛΚΗΣ ΦΑΝΩ, ΦΑΥΣΙΟΣ ΦΕΙΔΑΣ
ΦΕΙΔΙΠΠΟΣ
ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ Αθηναίος ημεροδρόμος, πήγε στη Σπάρτη να ζητήσει βοήθεια για τη μάχη του Μαραθώνα. Διέτρεξε πεζή την απόσταση από την Αθήνα στη Σπάρτη ( 1140 σταδίων ) σε δυο ημέρες.
ΦΕΙΔΩΝ
ΦΕΡΕΚΛΟΣ
ΦΕΡΕΝΙΚΗ - Άλλος τύπος του ονόματος Βερενίκη, (φέρω+νίκη) η νικηφόρος
ΦΕΡΗΣ
ΦΕΡΟΥΣΑ
ΦΡΟΝΤΙΣ
ΦΗΜΗ - (Φήμη) Θεά, προσωποποίησης της μεταδόσεως του λόγου.
ΦΗΜΙΟΣ
ΦΙΛΑΓΟΡΑΣ
ΦΙΛΑΜΕΙΛΕΙΔΗΣ
ΦΙΛΗΤΩΡ
ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ
ΦΙΛΙΠΠΗ
ΦΙΛΙΠΠΟΣ (φιλώ+ίππος) ο αγαπών τους ίππους
ΦΙΛΙΣΤΙΩΝ (Φιλιστίων) Διάσημος ιατρός από τους Επιζεφυρίους Λοκρούς.
ΦΙΛΟΓΕΝΗΣ Αθηναίος, μαζί με τον αδελφό του Δάμωνα ίδρυσαν τη Φωκαία.
ΦΙΛΟΙΤΙΟΣ
ΦΙΛΟΚΛΗΣ (Φιλοκλής) Τραγικός ποιητής ανηψιός του Αισχύλου.
ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ (Φιλοκτήτης) Ηγεμών της Μαγνησίας, συμμετείχε στον Τρωικό πόλεμο.
ΦΙΛΟΜΕΔΟΥΣΑ
ΦΙΛΟΜΗΛΑ - (φιλώ+μέλος) η φιλόμουσος, η φίλη της αρμονίας.
ΦΙΛΟΜΥΛΑ - Υπήρξε αρχηγός των γυναικών της Δαυλίδας, που πρόσφερε
ΦΙΛΟΝΟΜΗ - Παντρεύτηκε το γιο του Ποσειδώνα Κύκνο
ΦΙΛΟΝΟΜΟΣ
ΦΙΛΟΤΙΜΟΣ (Φιλότιμος) Ιατρός μαθητής του Πραξαγόρα ασχοληθείς με την ανατομική (290 π.Χ.).
ΦΙΛΟΥΜΕΝΟΣ (Φιλούμενος) Έλλην ιατρός στην Ρώμη, συγγραφεύς των πραγματειών «γυναικεία» και «περί θεραπείας».
ΦΙΛΟΦΡΩΝ (Φιλόφρων) (α) Ποιητής του Δ’ π.Χ., γνωστός ως διθυραμβοποιός, (β) Έλλην στρατηγός στην υπηρεσία του Νεκτανεβώ.
ΦΙΛΟΧΑΡΙΔΑΣ
ΦΙΛΟΧΟΡΟΣ (Φιλόχορος) Αθηναίος ιστορικός του Γ’ π.Χ.
ΦΙΛΤΙΣ (Φιλτίς) Κόρη του αστρονόμου Ευδόξου του Κνιδίου.
ΦΙΛΥΛΛΑ,
ΦΙΛΥΛΛΙΟΣ (Φιλύλλιος) Αθηναίος κωμικός ποιητής σύγχρονος του Αριστοφάνους.
ΦΙΛΥΡΑ (Φιλύρα) (α) κόρη του Ωκεανού (β) σύζυγος του Ναυπλίου.
ΦΙΛΩ
ΦΙΛΩΝ Θηβαίος πολεμιστής, αξιωματικός του Μεγ. Αλέξανδρου.
ΦΙΝΤΙΑΣ,
ΦΙΝΤΥΣ
ΦΛΟΓΙΔΑΣ
ΦΟΒΟΣ (Φόβος) Υιός του Άρη αδελφός του Δείμου, προσωποποίησης του τρόμου.
ΦΟΙΒΙΔΑΣ
ΦΟΙΒΙΣ
ΦΟΙΒΟΣ (φάος:φως) ο ακτινοβόλος
ΦΟΙΝΙΞ
ΦΟΡΒΑΣ
ΦΟΡΚΥΣ
ΦΡΑΔΜΩΝ
ΦΡΙΞΟΣ (φρίττω) ο τρομακτικός.
ΦΡΟΝΙΟΣ
ΦΡΟΝΤΙΣ
ΦΥΗ, Ηρόδοτος βιβλίοα §60
ΦΥΛΑΚΙΣ
ΦΥΛΑΚΟΣΦΥΛΑΣ
ΦΥΛΕΥΣ
ΦΩΚΟΣ (Φώκος) (α) Υιός του Ορνυτίωνος, εγγονός του Σισύφου (μυθολ.), (β) πατήρ και υιός του στρατηγού Φωκίωνος, (γ) Σάμιος αστρολόγος, ΣΤ’ π.Χ.
ΧΑΙΡΩΝ
ΧΑΛΚΗΔΩΝ
ΧΑΛΚΩΝ
ΧΑΡΑ,
ΧΑΡΙΛΑΟΣ
ΧΑΡΙΣ
ΧΑΡΙΤΗ
ΧΑΡΟΠΟΣ
ΧΑΡΟΨ
ΧΑΡΥΒΔΙΣ
ΧΙΜΑΙΡΑ
ΧΕΙΛΩΝΙΣ
ΧΕΙΡΙΜΑΧΟΣ
ΧΕΙΡΩΝ
ΧΕΡΣΙΔΑΜΟΣ
ΧΕΚΡΑΤΕΙΑ
ΧΙΛΩΝ , Λακεδαιμόνιος υιός του Δαμαγήτου
ΧΙΛΩΝΙ
ΧΙΛΩΝΙΣ.
ΧΙΟΝΗ
ΧΙΟΝΗ - Γυναίκα του Ποσειδώνα.
ΧΛΟΗ
ΧΛΩΡΙΣ
ΧΡΟΜΙΟΣ, Ηρόδοτος βιβλίοα §82
ΧΡΟΜΙΣ
ΧΡΥΣΑΝΘΙΣ
ΧΡΥΣΗΙΣ Ομηρική ηρωϊδα, (χρυσός) η πολύτιμη, η χρυσαφένεια
ΧΡΥΣΗΣ
ΧΡΥΣΙΠΠΗ - Μια από τις Δαναϊδες.
ΧΡΥΣΟΘΕΜΙΣ
ΧΡΥΣΣΑΛΙΣ
ΨΥΧΗ, η αγαπημένη του έρωτα.
ΩΔΗ
ΩΚΥΑΛΟΣ
ΩΚΥΛΛΟΣ
ΩΚΥΜΕΝΗΣ
ΩΛΗΝ ( προομηρικός μουσικός και εποποιός) συνέθεσε θαυμάσιους ύμνους
ΩΠΙ
ΩΡΕΙΘΥΙΑ
ΩΡΙΩΝ
ΏΡΟΣ
ΩΡΟΤΥΧΟΣ
ΩΤΟΣ (Ώτος) Υιός του Αλωέως, αδελφός του Εφιάλτη (μυθολ. Αλωάδαι).
ΩΦΕΛΙΑ
ΏΨ