ΜίΑ άΛΛΗ ή άΛΛΗ ΜίΑ

Η επανάσταση του γένους των ανθρώπων.

Σίδερο. Μέταλλο σκληρό με πολλές εφαρμογές στην ζωή μας. Μας απάλλαξε από πολλά, άλλα μας περιόρισε σε άλλα. Δείτε γύρω σας πόσα αντικείμενα κατασκευάζονται από αυτό το υλικό. Εάν παραμείνει αδούλευτό, εκτεθειμένο στην βροχή και στο ήλιο θα παραχθεί σκουριά – διάβρωση – καταστροφή. Διαμορφώνεται εύκολα πυρωμένο.

Φωτιά – πυρ – πείρα. Λέξεις γεμάτες πάθος. Διαμορφώνουν μεταβάλουν δημιουργούν και καταστρέφουν.

Φωτιά και σίδερο ενωμένα μαζί φέρνουν την αλλαγή.

Χωρίς αυτοκυριαρχία τείνει να γίνει αρνητική. Τα πάθη μας κυριεύουν και εμείς άλλη μια φορά πιστεύουμε στα λόγια.

Με λόγια και λόγια και λόγια σε φέρανε τούμπα ξανά και ενώ σου την κάναν λαμόγια πάλι τους πίστεψες μαλακά πιο μαλακά, πάλι τους ψήφησες πιο μαλακά.

Ποιος θα εγγυηθεί για αυτά που λέει;

Τι εγγύηση θα βάλει;

Εάν δεν κάνει πράξη τα λόγια του ποιο θα είναι το τίμημα;

Πότε θα αλλάξουμε;

Ας περάσουμε στα έργα δια πυρός και σίδηρου. ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΥΘΑΓΟΡΙΚΟΥ ΒΙΟΥ στιχ. 68

Και καλά από την φωτιά ας πούμε ότι μπορούμε να περάσουμε από το σίδερο πως;

ΚάΛΟΣ – ΡώΜΗ Η ΥΓΕίΑ ΤΟΥ ΣώΜΑΤΟΣ.

Το κάλος ποικίλει ανάλογα με την ηλικία.

Για τον νέο, είναι να έχει τόσο δυνατό σώμα είτε πρόκειται για αγώνα δρόμου ή για αγώνα δύναμης. Ωραίο είναι να τον βλέπεις και να τον θαυμάζεις.

Για ένα άντρα που βρίσκεται στην ακμή του είναι να έχει την δύναμη να ανταπεξέλθει στους μόχθους της καθημερινότητας. Το σώμα του θα εμπνέει θαυμασμό αλλά και φόβο ταυτόχρονα.

Για τον γέροντα κάλος είναι να μπορεί να υπομένει τα γηρατειά του ευχαριστημένος που δεν έχει τα σύνδρομα αυτών.

Ρώμη είναι να μπορείς να έχεις την δύναμη να κινείς κάποιον χωρίς να το θέλει.

Ο αθλητής που είναι ικανός να κινεί γρήγορα τα πόδια του και να πραγματοποιεί μεγάλους διασκελισμούς μπορεί άνετα να γίνει δρομέας.

Αυτός που μπορεί να πιέζει και να κρατά τον άλλον στην θέση του αξιολογείται ως παλαιστής.

Αυτός τώρα που σε τινάζει μακριά με το χτύπημα του γίνεται πυγμάχος.

Όποιος κατέχει σε ικανότητα τα δύο παραπάνω στοιχεία γίνεται αθλητής του παγκρατίου.

Και όποιος είναι ικανός για όλα αποτελεί τον μέγιστο αθλητή δηλαδή πενταθλητής.

Πέρα από την άθληση σημαντικός παράγοντας είναι και η διατροφή, (τροφή του Δία).

Μία μέθοδος διατροφής ήταν η Πυθαγόρειος. Καταναλώνουμε μόνο ότι τρώγεται ωμό, ( φρούτα, ξυροί καρποί, λαχανικά, χόρτα, έλαια κ.λ.π.).

Μία άλλη πιο λιγότερο σκληρή τρώμε όλα τα παραπάνω και ότι μπορούμε να βράσουμε εκτός ψάρι, κρέας.

Αρετή του σώματος είναι η υγεία και αυτό είναι σωστό που όταν αθλούμε το σώμα μας είμαστε απαλλαγμένοι από αρρώστιες.

Πειρώ τω μεν σώματι είναι φιλόπονος, τη δε ψυχή φιλόσοφος.

Να προσπαθείς να είσαι φιλόπονος όσον αφορά το σώμα και φιλόσοφος όσον αφορά την ψυχή. ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ. 

ΜΙΑ ΜάΣΚΑ ΜΑ ΤΙ ΜάΣΚΑ…

Μάσκα είναι το αντικείμενο που φοριέται στο πρόσωπο συνήθως, για την μεταμφίεση, προστασία ή και την ψυχαγωγία.

Μάσκες έχουν χρησιμοποιηθεί από την αρχαιότητα και για τις τελετές  και  για πρακτικούς σκοπούς.

Εσύ τι προσωπείο (μάσκα) φοράς;

Η καταγωγή της μάσκας εντοπίζεται σε αρχαίες μυστηριακές θρησκευτικές τελετές. 

Δεν υπάρχει λαός που για διαφορετικούς έστω λόγους και σε διαφορετικές περιόδους του έτους να μην έχει το έθιμο της μασκαράτας.  Οι ειδικοί ανάγουν την εμφάνιση της μάσκας στην εποχή που πάτησε στη γη το πόδι του ο άνθρωπος και τη θεωρούν ως ένα από τα πιο σημαντικά έργα τέχνης που έχουν δημιουργηθεί, ως ένα πνευματικό προϊόν του ανώτερου εξελικτικά όντος.

Αλήθεια την βγάζεις ποτέ από το κεφάλι σου;

Στην Ελλάδα το προσωπείο κατά καιρούς είχε πολλές και διαφορετικές  χρήσεις. 

Νεκρικό, καμωμένο από χρυσό για να προσδίδει την ανάλογη λάμψη στο νεκρό βασιλιά, κάλυπτε τις δυσμορφίες του παγωμένου προσώπου.

Προσωπεία (μάσκες) τοποθετούνταν στα ιερά των ναών ως τάματα και αφιερώματα και τα πιο αποκρουστικά κρέμονταν στα σπίτια και τα καταστήματα και χρησίμευαν ως φυλακτά για τη βασκανία. 

Στην αρχαία Ελλάδα ήταν απαραίτητο αντικείμενο του θεάτρου και όχι μόνο. Ευρύτατα τα προσωπεία χρησιμοποιήθηκαν στην κωμωδία και στο αρχαίο δράμα και κατά την εξέλιξη της πήραν ποικίλες μορφές, γυναικείες, αντρικές, κωμικές,  τραγικές.

Στη χώρα μας εξακολουθούν να απεικονίζουν κλασικούς ήρωες των παιδικών παραμυθιών, να συνοδεύουν τις στολές μας ή να σατιρίζουν πολιτικά πρόσωπα.

Στη συνέχεια πέρασε μέσα στα λαϊκά μας λαογραφικά δρώμενα, ιδιαίτερα σε αυτά που είχαν τη ρίζα στα αρχαία μυστήρια.

Η μάσκα λοιπόν είναι απάτη, δόλος και κόβαλος θεωρείται ο μασκαράς, ο δόλιος, ο απατεώνας σύμφωνα με τον κωμικό ποιητή Αριστοφάνη.

Εσύ τι είσαι; Αν ρωτάς και για εμένα ούτε και εγώ ξέρω ακόμα…
Το χρώμα της μάσκας είναι ανάλογο με το χρώμα του προσώπου του ανθρώπου, ανάλογα με την κοινωνική του κατάσταση, την ψυχική του διάθεση ή το φύλο του ανθρώπου που παριστάνει:
Η ιδανική γυναίκα πρέπει να είναι σαν την Γαλάτεια, «λευκόν τυρώ και γάλακτι και καλλίστη και λευκοτάτη» δηλαδή «λευκή σαν το τυρί και το γάλα και η ωραιότερη και η πιο άσπρη.»

Οι νέοι είναι καλύτερα να κοκκινίζουν από ντροπή παρά να κιτρινίζουν από τον φόβο τους, «γιατί ο φόβος κιτρινίζει τα μάγουλα και η ντροπή τα κοκκινίζει».

Ο ποιητής Μάγνης, ένας από τους πρώτους οι οποίοι δημιούργησαν την αρχαία κωμωδία «βαπτόμενος βατραχειοίς», βαφόταν δηλαδή πράσινος σαν βάτραχος.

Ο μάντης Τελλίας χρησιμοποίησε την προσωπίδα για πρώτη φορά ως παραλλαγή - καμουφλάζ, για στρατιωτικούς σκοπούς και είχε πολλή μεγάλη επιτυχία.

Η μεγαλύτερη επιτυχία κάποια στιγμή να πετούσαμε τα προσωπεία για να φανεί το πραγματικό μας πρόσωπο… 

Ο ΕΛΕύΘΕΡΟΣ ή ΜΗ, άΝΘΡΩΠΟΣ.

Υπάρχει η χαρά της ελευθερίας ή χαρά της δέσμευσης;

Που  επιλέγεις εσύ να βρίσκεσαι;

Ποίος είναι ελεύθερος αυτός που υπακούει σε εντολές, που πράττει αυτόνομα και αυτόβουλα;

Αυτός που δεν έχει ανάγκη κανέναν;

Αυτός που κάνει ότι θέλει και έχει την δικιά του πορεία της μοναξιάς;

Είσαι αυτός;

Ποίος είναι δεσμευμένος;

Αυτός που επιλέγει να πηγαίνει με τους άλλους – όχλο;

Αυτός που δεν έχει την δυνατότητα να λέει και να πράττει αυτά που αυτός πιστεύει;

Αυτός που ζει, εργάζεται, διαβιώνει μαζί με άλλους;

Εσύ τι είσαι ή τι θα ήθελες να είσαι;

Εάν κάποια στιγμή της ζωή σου έρχονταν κάποιος και σου έθετε την εξής ερώτηση: {επιλέχτηκες να φύγεις από αυτόν τον τόπο και θα πάς σε ένα άγνωστο μέρος, επίπεδο, χρόνο}. Εσύ τι θα αποφάσιζες να ταξιδεύσεις μόνος σου και να είσαι εσύ ο κυβερνήτης του σκάφους σου, ή θα επέλεγες να ταξιδεύσεις με ένα μεγάλο σκάφος μαζί με άλλους και δεν θα έχεις κανένα δικαίωμα γνώμης;  

Ελεύθερος άνθρωπος είναι αυτός που μπορεί να κάνει αυτό που θέλει την στιγμή που το θέλει, τώρα δηλαδή…

Νομίζω πως δεν υπάρχουν ελεύθεροι άνθρωποι…

Αυτό που μας δίνει ζωή μας σκοτώνει ταυτόχρονα και δεν είναι άλλο από την τροφή μας…

Χωρίς αυτή θα ήμασταν πραγματικά ελεύθεροι, δεν θα χρειαζόταν να δουλεύουμε, να παράγουμε, να υποθηκεύουμε και μετά να δημιουργούμε την διαφορά. Εγώ έχω εσύ δεν έχεις και για να έχω πρέπει να αποθηκεύσω. Όπου υπάρχει αποθήκη υπάρχουν και τρωκτικά…

Αποθήκη σημαίνει αρχή χωρίς τέλος…

Εκλυτέον εαυτούς εκ του περί τα εγκύκλια και τα πολιτικά δεσμωτηρίου. 
Θα πρέπει να απελευθερωθούμε από τις καθημερινές και δημόσιες ασχολίες που μας δεσμεύουν. ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ. 

ΑΡΧΑίΩΝ ΕΛΛήΝΩΝ ΜΟΝάΔΕΣ ΜέΤΡΗΣΗΣ.

Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν για μέτρα αποστάσεων την ανθρωπομετρική μονάδα. Σε πολλά βιβλία δίνουν μέτρα και αποστάσεις για την κατασκευή από ενός μαγειρικού σκεύους έως και την κατασκευή μίας άμαξας. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και σήμερα όταν έχουμε σκοπό να φτιάξουμε κάτι το θέλουμε στα μέτρα μας όπως λέμε. 

Σκεφτείτε λοιπόν εκτός από τα ρούχα που μας παίρνουν μέτρα να είχαμε και προσωπικά μέτρα για κάθε αντικείμενο μας που θα ταίριαζε στον καθένα μας γάντι. Πόσο πιο εύκολο και πιο λειτουργικό θα ήταν στην καθημερινότητα μας.

Όπως μας αναφέρει ο ΠΡΟΚΛΟΣ στο ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΑ ΗΣΙΟΔΟΥ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΣ στιχ. 423, για παράδειγμα το γουδί που θα κατασκευάσουμε να έχει μήκος το ξύλο τρία πόδια ενώ ο άξονας της άμαξας να έχει μήκος οκτώ πόδια.

·         Ο δάκτυλος, ανθρωπομετρική μονάδα μήκους, μικρότερο όλων που ονομάζεται και μονάδα.

·         Παλάμη = 4 δάκτυλοι, ανθρωπομετρική μονάδα μήκους ίση με το 1/10 του μέτρου

·         Λιχάς = 8 δάκτυλοι,

·         Σπιθαμή = 12 δάκτυλοι, ανθρωπομετρική μονάδα μήκους, η απόσταση ανάμεσα στα άκρα των τεντωμένων δακτύλων αντίχειρα και μικρού, ίση με 18 εκατοστά περίπου.

·         Πους (πόδι) = 16 δάκτυλοι, ανθρωπομετρική μονάδα μήκους, ίση με το μήκος του ποδιού (πέλματος) ενήλικου άνδρα, που διαφέρει κατά εποχές και λαούς.

·         Πυγών = 20 δάκτυλοι.

·         Λιθικός πήχυς = 24 δάκτυλοι.

·         Πήχυς = 32 δάκτυλοι, ανθρωπομετρική μονάδα μήκους, η απόσταση από τον αγκώνα μέχρι το άκρο του χεριού.

·         Βήμα = 40 δάκτυλοι ή 10 παλάμες.

·         Οργυιά = 4 πήχεις ή 24 παλάμες.

·         Άκαινα = 10 πόδες.

·         Πλαίθρον = 10 άκαινες.

·         Στάδιον = 6 πλαίθρα = 100 οργυιές = 600 πόδες = 60 άκαινες = 2400 παλαιστές, = 400 πήχεις = 800 σπιθαμές = 9600 δάκτυλοι

Ο ΗΡΩΝ στο έργο ΠΕΡΙ ΜΕΤΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΑ παρουσιάζει μια συνοπτική θεώρηση των αρχαίων ελληνικών μέτρων και διαδικασιών μέτρησης.