ΔΗΙΔΑΜΕΙΑ, σύζυγος του ΑΧΙΛΛΕΑ, μητέρα του ΝΕΟΠΤΟΛΕΜΟΥ, θυγατέρα του βασιλέα της Σκύρου ΛΥΚΟΜΗΔΗ, που ήταν γιος του ΚΡΕΟΝΤΑ.ΔΗΙΚΟΩΝ
ΔΗΙΜΑΧΟΣ ή ΔΑΙΜΑΧΟΣ (Δηίμαχος ή Δαϊμαχος) Ιστοριογράφος εκ Πλαταιών, Γ’ π.Χ.
ΔΗΙΟΠΙΤΗΣΔΗΙΟΧΟΣ
ΔΗΪΠΥΛΗ - (μητέρα ΔΙΟΜΗΔΟΥΣ )
ΔΗΙΠΥΡΟΣ
ΔΗΙΦΟΒΟΣ (Δηίφοβος) Ο ανδρειότερος μετά τον Έκτορα υιός του Πριάμου.
ΔΗΙΦΟΝΤΗΣ Τρισέγγονος του Ηρακλή, βασίλευσε στο Άργος .
ΔΗΜΑΔΗΣ (Δημάδης) Αθηναίος ρήτορας (380-320 π.Χ.)
ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Εξόριστος βασιλιάς της Σπάρτης, σύμβουλος του Ξέρξη την εποχή των Θερμοπυλών)
ΔΗΜΑΡΕΤΗ
ΔΗΜΗΤΗΡ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ (Δημήτριος) Όνομα (α) Μακεδόνων Βασιλέων, (β) Έλληνος βασιλέως της Βακτριανής, (γ) Ελλήνων Βασιλέων της Συρίας, (δ) Δημήτριος ο Βυζάντιος, περιπατητικός φιλόσοφος Α’ π.Χ., (ε) Δημήτριος ο Σκήψιος, ιστορικός Β’ π.Χ., (στ) Δημήτριος ο Φαληρεύς, Αθηναίος πολιτικός και περιπατητικός φιλόσοφος (350-283 π.Χ.).
ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ
ΔΗΜΟΚΟΩΝ
ΔΗΜΟΛΕΩΝ
ΔΗΜΟΝΙΚΗ
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ (δήμος+ σθένος) η δύναμη του λαού.
ΔΗΜΟΣΤΡΑΤΟΣ (Δημόστρατος) Αθηναίος δημαγωγός κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο.
ΔΗΜΩ
ΔΙΑΙΟΣ (Δίαιος) Στρατηγός της Αχαϊκής Συμπολιτείας, αυτοκτόνησε μετά την ήττα από τους Ρωμαίους στην Κόρινθο 164 π.Χ.
ΔΙΔΥΜΟΣ (Δίδυμος) Γραμματικός και κριτικός της Αλεξανδρινής σχολής.
ΔΙΔΩ - Κόρη του βασιλιά της Τύρου Αγήνορος, αδελφή του Πυγμαλίωνος.
ΔΙΟΓΕΝΕΙΑ κόρη του ΚΗΦΙΣΣΟΥ, σύζυγος του ΦΡΑΣΙΜΟΥ και μήτηρ της ΠΡΑΞΙΘΕΑΣ, συζύγου του ΕΡΕΧΘΕΩΣ. ( Απολλόδωρος ΙΙΙ,196)
ΔΙΟΓΕΝΗΣ Λαέρτιος , (Ζευς+γένος) ο Θεογένητος στο 9ο Βιβλίο του λέει για τον Ξενοφάνη: "...αγοράστηκε σαν δούλος και ελευθερώθηκε από τους Πυθαγόρειους Παρμενίσκο και Ορεστάδη, όπως λέει ο Φαβωρίνος στο πρώτο των "Απομνημονευμάτων" "
ΔΙΟΔΟΤΟΣ (Διόδοτος) Έλληνες βασιλείς της Βακτριανής.
ΔΙΟΔΩΡΑ (Διοδώρα) Μητέρα του Ξενοφώντος σύζυγος του Γρύλλου.
ΔΙΟΚΛΗΣ
ΔΙΟΜΕΔΟΝΤΑΣ
ΔΙΟΜΗΔΗΣ (Διός+ μέδων:άρχων) ο άρχων με θεία δύναμη. Ορθότερη γραφή του Διομίδης.
ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ (Διονύσιος) Όνομα (α) τυράννων των Συρακουσών, (β) Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, τεχνογράφος και ιστοριογράφος Α’ μ.Χ. (Ρώμη), (γ) Διονύσιος ο Θράξ, Αλεξανδρινός γραμματικός Β’ π.Χ., κ.ά.
ΔΙΟΝΥΣΟΔΩΡΟΣ ο Μήλιος (2-1 αι. Π.Χ.) Οι αναφορές σε αυτόν δείχνουν ότι ήταν γεωμέτρης και ότι καταγόταν από τη Μήλο (Στράβων, Πλίνιος)
ΔΙΟΠΕΙΘΗΣ
ΔΙΟΣ
ΔΙΟΤΙΜΑ ( ιέρεια Μαντινείας, δίδαξε φιλοσοφία τον ΣΩΚΡΑΤΗ )
ΔΙΟΤΙΜΑ - ( ιέρεια Μαντινείας, δίδαξε φιλοσοφία τον ΣΩΚΡΑΤΗ )
ΔΙΟΦΑΝΗΣ (Διοφάνης) Στρατηγός της Αχαϊκής Συμπολιτείας, Β’ π.Χ.
ΔΙΟΧΑΙΤΑ
ΔΙΟΧΑΙΤΑΣ
ΔΙΦΡΙΔΑΣ
ΔΙΩΝΑΣΣΑ
ΔΙΩΝΥΣΟΣ
ΔΙΩΡΗΣ
ΔΟΛΙΟΣ
ΔΙΟΜΗΔΗΣ (Διός+ μέδων:άρχων) ο άρχων με θεία δύναμη. Ορθότερη γραφή του Διομίδης.
ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ (Διονύσιος) Όνομα (α) τυράννων των Συρακουσών, (β) Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, τεχνογράφος και ιστοριογράφος Α’ μ.Χ. (Ρώμη), (γ) Διονύσιος ο Θράξ, Αλεξανδρινός γραμματικός Β’ π.Χ., κ.ά.
ΔΙΟΝΥΣΟΔΩΡΟΣ ο Μήλιος (2-1 αι. Π.Χ.) Οι αναφορές σε αυτόν δείχνουν ότι ήταν γεωμέτρης και ότι καταγόταν από τη Μήλο (Στράβων, Πλίνιος)
ΔΙΟΠΕΙΘΗΣ
ΔΙΟΣ
ΔΙΟΤΙΜΑ ( ιέρεια Μαντινείας, δίδαξε φιλοσοφία τον ΣΩΚΡΑΤΗ )
ΔΙΟΤΙΜΑ - ( ιέρεια Μαντινείας, δίδαξε φιλοσοφία τον ΣΩΚΡΑΤΗ )
ΔΙΟΦΑΝΗΣ (Διοφάνης) Στρατηγός της Αχαϊκής Συμπολιτείας, Β’ π.Χ.
ΔΙΟΧΑΙΤΑ
ΔΙΟΧΑΙΤΑΣ
ΔΙΦΡΙΔΑΣ
ΔΙΩΝΑΣΣΑ
ΔΙΩΝΥΣΟΣ
ΔΙΩΡΗΣ
ΔΟΛΙΟΣ
ΔΟΛΟΠΙΩΝ
ΔΟΛΟΨ
ΔΟΛΩΝ
ΔΟΡΥΚΛΟΣ
ΔΟΥΡΙΣ (Δούρις) Αγγειογράφος του Ε’ π.Χ.
ΔΡΑΚΙΟΣ
ΔΟΛΟΨ
ΔΟΛΩΝ
ΔΟΡΥΚΛΟΣ
ΔΟΥΡΙΣ (Δούρις) Αγγειογράφος του Ε’ π.Χ.
ΔΡΑΚΙΟΣ
ΔΡΗΣΟΣ
ΔΡΑΚΩΝ (Δράκων) Ο πρώτος νομοθέτης των Αθηνών, Ζ’ π.Χ.
ΔΡΥΑΣ
ΔΡΥΟΨ
ΔΥΜΑΣ
ΔΥΝΑΜΕΝΗ
ΔΩΡΙΔΑ - Μητέρα των Νηρηίδων.
ΔΩΡΙΣ
ΔΩΡΙΣΘΟΣ.
ΔΩΣΙΘΕΑ
ΔΩΤΩ
ΕΙΔΟΘΕΗ
ΕΙΛΕΙΘΥΙΑ
ΔΡΑΚΩΝ (Δράκων) Ο πρώτος νομοθέτης των Αθηνών, Ζ’ π.Χ.
ΔΡΥΑΣ
ΔΡΥΟΨ
ΔΥΜΑΣ
ΔΥΝΑΜΕΝΗ
ΔΩΡΙΔΑ - Μητέρα των Νηρηίδων.
ΔΩΡΙΣ
ΔΩΡΙΣΘΟΣ.
ΔΩΣΙΘΕΑ
ΔΩΤΩ
ΕΙΔΟΘΕΗ
ΕΙΛΕΙΘΥΙΑ
ΕΚΑΒΗ
ΕΙΡΗΝΗ, θυγατέρα του Δία και της Θέμιδος, αδελφή της Ευνομίας.
ΕΚΑΜΗΔΗ
ΕΚΠΡΕΠΗΣ
ΈΚΤΩΡ
ΕΚΦΑΝΗΣ
ΈΚΦΑΝΤΟΣ
ΕΚΦΑΝΤΟΣ (Έκφαντος) Πυθαγόρειος φιλόσοφος και αστρονόμος εκ Συρακουσών ή εκ Κρότωνος.
ΈΛΑΤΟΣ
ΕΛΑΤΡΕΥΣ
ΕΛΕΙΟΣ
ΕΛΕΝΗ
ΈΛΕΝΟΣ
ΕΛΙΚΑΩΝ
ΕΛΙΚΩΝΙΣ ( θυγατέρα ΘΕΣΠΙΟΥ )
ΈΛΛΗΝ
ΕΛΟΡΙΣ
ΕΛΠΗΝΩΡ
ΕΙΡΗΝΗ, θυγατέρα του Δία και της Θέμιδος, αδελφή της Ευνομίας.
ΕΚΑΜΗΔΗ
ΕΚΠΡΕΠΗΣ
ΈΚΤΩΡ
ΕΚΦΑΝΗΣ
ΈΚΦΑΝΤΟΣ
ΕΚΦΑΝΤΟΣ (Έκφαντος) Πυθαγόρειος φιλόσοφος και αστρονόμος εκ Συρακουσών ή εκ Κρότωνος.
ΈΛΑΤΟΣ
ΕΛΑΤΡΕΥΣ
ΕΛΕΙΟΣ
ΕΛΕΝΗ
ΈΛΕΝΟΣ
ΕΛΙΚΑΩΝ
ΕΛΙΚΩΝΙΣ ( θυγατέρα ΘΕΣΠΙΟΥ )
ΈΛΛΗΝ
ΕΛΟΡΙΣ
ΕΛΠΗΝΩΡ
ΕΝΙΠΠΕΥΣ
ΕΛΠΙΝΙΚΗ - (Ελπινίκη) Θυγάτειρα του Μιλτιάδου ετεροθαλής αδελφή του Κίμωνα.
ΕΜΠΕΔΙΑΣ
ΕΝΔΥΜΙΩΝ (Ενδημιών) Υιός του Αεθλίου και της Καλύκης ή του Διός και της Πρωτογενείας, υπερβολικά ωραίος νεανίας φέρεται και ως σοφός και αστρολόγος. (σήμερα, αστεροειδής υπ. Αριθμ. 342)
ΈΝΝΟΜΟΣ
ΈΝΤΙΜΟΣ
ΕΝΥΕΥΣ
ΕΝΥΩ
ΕΞΑΡΧΟΣ
ΕΞΗΚΕΣΤΙΔΗΣ πατέρας του Σόλωνα
ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ (επί+ άμεινον) ο προοδευτικός.
ΕΠΕΙΓΕΥΣ
ΕΠΕΙΟΣ
ΕΠΗΡΑΤΟΣ
ΕΠΙΚΑΣΤΗ
ΕΛΠΙΝΙΚΗ - (Ελπινίκη) Θυγάτειρα του Μιλτιάδου ετεροθαλής αδελφή του Κίμωνα.
ΕΜΠΕΔΙΑΣ
ΕΝΔΥΜΙΩΝ (Ενδημιών) Υιός του Αεθλίου και της Καλύκης ή του Διός και της Πρωτογενείας, υπερβολικά ωραίος νεανίας φέρεται και ως σοφός και αστρολόγος. (σήμερα, αστεροειδής υπ. Αριθμ. 342)
ΈΝΝΟΜΟΣ
ΈΝΤΙΜΟΣ
ΕΝΥΕΥΣ
ΕΝΥΩ
ΕΞΑΡΧΟΣ
ΕΞΗΚΕΣΤΙΔΗΣ πατέρας του Σόλωνα
ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ (επί+ άμεινον) ο προοδευτικός.
ΕΠΕΙΓΕΥΣ
ΕΠΕΙΟΣ
ΕΠΗΡΑΤΟΣ
ΕΠΙΚΑΣΤΗ
ΕΡΙΦΥΛΗ
ΕΠΙΚΛΗΣ
ΕΠΙΚΛΗΣ
ΕΠΗΡΙΤΟΣ
ΕΠΙΚΥΔΗΣ Δημαγωγός Αθηναίος, αντίπαλος του Θεμιστοκλή.
ΕΠΙΚΥΔΙΔΑΣ
ΕΠΙΜΕΝΙΔΗΣ, από την Κνωσό υιός του Φαιστίου.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΟΣ
ΕΠΙΤΑΔΕΥΣ
ΕΡΑΤΩ (ερώ: αγαπώ) η αξιολάτρευτη, Μούσα
ΕΡΓΑΝΗ - Προσωνύμιο της Αθηνάς.
ΕΡΕΤΜΕΥΣ
ΕΡΕΥΘΑΛΙΩΝ
ΕΡΕΧΘΕΥΣ
ΕΠΙΚΥΔΗΣ Δημαγωγός Αθηναίος, αντίπαλος του Θεμιστοκλή.
ΕΠΙΚΥΔΙΔΑΣ
ΕΠΙΜΕΝΙΔΗΣ, από την Κνωσό υιός του Φαιστίου.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΟΣ
ΕΠΙΤΑΔΕΥΣ
ΕΡΑΤΩ (ερώ: αγαπώ) η αξιολάτρευτη, Μούσα
ΕΡΓΑΝΗ - Προσωνύμιο της Αθηνάς.
ΕΡΕΤΜΕΥΣ
ΕΡΕΥΘΑΛΙΩΝ
ΕΡΕΧΘΕΥΣ
ΕΡΙΧΘΟΝΙΟΣ
ΕΡΙΣ Αδελφή του Άρη .
ΕΡΙΣ - Αδελφή του Άρη .
ΕΡΙΦΥΛΗ - (έρι: πολύ+ φύλον) η έξοχη των γυναικών.
ΕΡΙΩΠΙΣ
ΕΡΜΗΣ
ΕΡΜΙΑΣ, μαθητής του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη
ΕΡΜΙΟΝΗ
ΕΡΜΙΠΠΗ
ΕΡΜΙΠΠΟΣ
ΕΡΜΟΓΕΝΗΣ (συνομιλεί με τον Σωκράτη στον Κρατύλο του Πλάτωνος)
ΕΡΜΟΔΟΤΟΣ (Λυρικός Ποιητής)
ΕΡΜΟΚΛΗΣ
Ερμοκράτης και Έυφημος, Θουκιδίδης βιβλίοζ §75 Κλεανδρίδης, Θουκιδίδης βιβλίοζ §93
ΕΡΠΥΛΛΙΔΑ, δεύτερη γυναίκα του Αριστοτέλη
ΕΡΣΗ
ΕΡΥΘΡΑ ΄μια εκ των Θεσπιάδων.
ΕΡΥΛΑΟΣ
ΕΡΥΜΑΣ
ΕΡΥΞΩ. (σύζυγος του Αρκεσιλάου,γιου του Οδυσσέα και της Πηνελόπης)
ΕΣΤΙΑ, η Θεά της οικογένειας.
ΕΤΕΟΚΛΗΣ (ετεός: αληθής+ κλέος) ο έχων αληθινή δόξα
ΕΥΑΓΟΡΑΣ (ευ+ αγορεύω) ο καλός ομιλητής.
ΕΥΑΝΘΗΣ
ΕΥΑΝΘΗΣ Γιος του Οινοπίωνος από την Κρήτη.
ΕΥΑΡΧΙΠΠΟΣ
ΕΥΒΙΟΣ (Εύβιος) (α) Υιός του Μέγητος και της Περιβοίας, φονευθείς υπό του Νεοπτολέμου, (β) Όνομα αρκετών επιφανών Αθηναίων, (γ) Στωικός φιλόσοφος, (δ) Θηβαίος γλύπτης, κλπ.
ΕΥΒΟΙΟΣ (Εύβοιος) Όνομα αρχαίου ποιητή εκ Πάρου.
ΕΥΒΟΥΛΙΔΗΣ, αντίπαλος και εχθρός του Αριστοτέλη.
ΕΥΒΟΥΛΟΣ (Εύβουλος) Όνομα (α) Αθηναίου στρατηγού κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο, (β) Αθηναίου σοφιστού, (γ) Αθηναίου πολιτικού του Δ’ π.Χ. (δ) κωμικού ποιητή, (ε) Αλεξανδρινού φιλοσόφου (Β’π.Χ.), κλπ.
ΕΥΔΑΜΙΔΑΣ (Ευδαμίδας) Όνομα βασιλέων της Σπάρτης
ΕΥΔΑΜΟΣ
ΕΥΔΑΜΟΣ (Εύδαμος) Όνομα στρατηγών και ναυάρχων της Αλεξανδρινής εποχής.
ΕΥΔΙΟΣ
Ευδοξία - (ευ+ δόξα) η έχουσα καλή φήμη.
ΕΥΔΩΡΟΣ
ΕΥΔΩΡΟΣ (Εύδωρος) (α) Υιός του Ερμού και της Πολυμήλης, (β) Φιλόσοφος εξ Αλεξανδρείας (Β’π.Χ.)
ΕΥΕΛΘΩΝ (Ευέλθων) Βασιλεύς της Σαλαμίνος (Κύπρος) 527 π.Χ.
ΕΥΕΛΠΙΣΤΟΣ (Ευέλπιστος) Διάσημος χειρουργός, έζησε στην Ρώμη την εποχή του Τιβερίου.
ΕΥΕΡΓΙΔΗΣ (Ευεργίδης) Αθηναίος αγγειογράφος, ΣΤ’ π.Χ.
ΕΥΕΤΙΩΝ (Ευετίων) (α) Αθηναίος στρατηγός (414 π.Χ.), (β) Αθηναίος ναύαρχος (324 π.Χ.), κ.ά.
Ευήμερος
ΕΥΗΜΕΡΟΣ: (4ος - 3ος αιώνας π.χ.) Φιλόσοφος από τη Μεσσήνη ή από την Τεγέα ή από την Κω, έγινε διάσημος με το έργο του "Ιερά αναγραφή" στο οποίο προσπάθησε να αποδείξει ότι οι θεοί και ήρωες της μυθολογίας ήταν άνθρωποι που διακρίθηκαν στη ζωή και θεοποιήθηκαν μετά το θάνατό τους.
ΕΥΗΝΙΝΗ
ΕΥΗΝΟΣ
ΕΥΗΝΩΡ
ΕΥΙΠΠΟΣ
ΕΥΚΛΕΙΔΑΣ
ΕΥΚΤΗΜΩΝ (Ευκτήμων) Όνομα (α) Αθηναίου αστρονόμου (432 π.Χ.), (β) Άρχοντος των Αθηνών (408 π.Χ.), (γ) Αθηναίου στρατηγού (412 π.Χ.), κ.ά.
ΕΥΜΑΙΟΣ
ΕΥΜΗΔΗΣ
ΕΡΙΣ Αδελφή του Άρη .
ΕΡΙΣ - Αδελφή του Άρη .
ΕΡΙΦΥΛΗ - (έρι: πολύ+ φύλον) η έξοχη των γυναικών.
ΕΡΙΩΠΙΣ
ΕΡΜΗΣ
ΕΡΜΙΑΣ, μαθητής του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη
ΕΡΜΙΟΝΗ
ΕΡΜΙΠΠΗ
ΕΡΜΙΠΠΟΣ
ΕΡΜΟΓΕΝΗΣ (συνομιλεί με τον Σωκράτη στον Κρατύλο του Πλάτωνος)
ΕΡΜΟΔΟΤΟΣ (Λυρικός Ποιητής)
ΕΡΜΟΚΛΗΣ
Ερμοκράτης και Έυφημος, Θουκιδίδης βιβλίοζ §75 Κλεανδρίδης, Θουκιδίδης βιβλίοζ §93
ΕΡΠΥΛΛΙΔΑ, δεύτερη γυναίκα του Αριστοτέλη
ΕΡΣΗ
ΕΡΥΘΡΑ ΄μια εκ των Θεσπιάδων.
ΕΡΥΛΑΟΣ
ΕΡΥΜΑΣ
ΕΡΥΞΩ. (σύζυγος του Αρκεσιλάου,γιου του Οδυσσέα και της Πηνελόπης)
ΕΣΤΙΑ, η Θεά της οικογένειας.
ΕΤΕΟΚΛΗΣ (ετεός: αληθής+ κλέος) ο έχων αληθινή δόξα
ΕΥΑΓΟΡΑΣ (ευ+ αγορεύω) ο καλός ομιλητής.
ΕΥΑΝΘΗΣ
ΕΥΑΝΘΗΣ Γιος του Οινοπίωνος από την Κρήτη.
ΕΥΑΡΧΙΠΠΟΣ
ΕΥΒΙΟΣ (Εύβιος) (α) Υιός του Μέγητος και της Περιβοίας, φονευθείς υπό του Νεοπτολέμου, (β) Όνομα αρκετών επιφανών Αθηναίων, (γ) Στωικός φιλόσοφος, (δ) Θηβαίος γλύπτης, κλπ.
ΕΥΒΟΙΟΣ (Εύβοιος) Όνομα αρχαίου ποιητή εκ Πάρου.
ΕΥΒΟΥΛΙΔΗΣ, αντίπαλος και εχθρός του Αριστοτέλη.
ΕΥΒΟΥΛΟΣ (Εύβουλος) Όνομα (α) Αθηναίου στρατηγού κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο, (β) Αθηναίου σοφιστού, (γ) Αθηναίου πολιτικού του Δ’ π.Χ. (δ) κωμικού ποιητή, (ε) Αλεξανδρινού φιλοσόφου (Β’π.Χ.), κλπ.
ΕΥΔΑΜΙΔΑΣ (Ευδαμίδας) Όνομα βασιλέων της Σπάρτης
ΕΥΔΑΜΟΣ
ΕΥΔΑΜΟΣ (Εύδαμος) Όνομα στρατηγών και ναυάρχων της Αλεξανδρινής εποχής.
ΕΥΔΙΟΣ
Ευδοξία - (ευ+ δόξα) η έχουσα καλή φήμη.
ΕΥΔΩΡΟΣ
ΕΥΔΩΡΟΣ (Εύδωρος) (α) Υιός του Ερμού και της Πολυμήλης, (β) Φιλόσοφος εξ Αλεξανδρείας (Β’π.Χ.)
ΕΥΕΛΘΩΝ (Ευέλθων) Βασιλεύς της Σαλαμίνος (Κύπρος) 527 π.Χ.
ΕΥΕΛΠΙΣΤΟΣ (Ευέλπιστος) Διάσημος χειρουργός, έζησε στην Ρώμη την εποχή του Τιβερίου.
ΕΥΕΡΓΙΔΗΣ (Ευεργίδης) Αθηναίος αγγειογράφος, ΣΤ’ π.Χ.
ΕΥΕΤΙΩΝ (Ευετίων) (α) Αθηναίος στρατηγός (414 π.Χ.), (β) Αθηναίος ναύαρχος (324 π.Χ.), κ.ά.
Ευήμερος
ΕΥΗΜΕΡΟΣ: (4ος - 3ος αιώνας π.χ.) Φιλόσοφος από τη Μεσσήνη ή από την Τεγέα ή από την Κω, έγινε διάσημος με το έργο του "Ιερά αναγραφή" στο οποίο προσπάθησε να αποδείξει ότι οι θεοί και ήρωες της μυθολογίας ήταν άνθρωποι που διακρίθηκαν στη ζωή και θεοποιήθηκαν μετά το θάνατό τους.
ΕΥΗΝΙΝΗ
ΕΥΗΝΟΣ
ΕΥΗΝΩΡ
ΕΥΙΠΠΟΣ
ΕΥΚΛΕΙΔΑΣ
ΕΥΚΤΗΜΩΝ (Ευκτήμων) Όνομα (α) Αθηναίου αστρονόμου (432 π.Χ.), (β) Άρχοντος των Αθηνών (408 π.Χ.), (γ) Αθηναίου στρατηγού (412 π.Χ.), κ.ά.
ΕΥΜΑΙΟΣ
ΕΥΜΗΔΗΣ
ΕΥΜΗΛΟΣ
ΕΥΝΗΟΣ
ΕΥΝΟΜΙΑ - (ευ+ νέμω: διανέμω) η δίκαιη χορηγός των αγαθών.
ΕΥΝΟΜΟΣ
ΕΥΠΕΙΘΗΣ
ΕΥΠΟΡΟΣ (Εύπορος) Θεσσαλός γλύπτης (Β’ π.Χ.), και άλλοι.
ΕΥΠΩΛΙΑ
ΕΥΡΙΔΙΚΗ
ΕΥΝΗΟΣ
ΕΥΝΟΜΙΑ - (ευ+ νέμω: διανέμω) η δίκαιη χορηγός των αγαθών.
ΕΥΝΟΜΟΣ
ΕΥΠΕΙΘΗΣ
ΕΥΠΟΡΟΣ (Εύπορος) Θεσσαλός γλύπτης (Β’ π.Χ.), και άλλοι.
ΕΥΠΩΛΙΑ
ΕΥΡΙΔΙΚΗ
ΕΥΡΥΚΛΕΙΑ
ΕΥΡΥΑΔΗΣ
ΕΥΡΥΑΛΟΣ
ΕΥΡΥΑΝΑΞ (Ευρυάναξ) Στρατηγός των Σπαρτιατών
ΕΥΡΥΑΝΑΣΣΑ - (Ευρυάνασσα) Θυγάτηρ του Πακτωλού σύζυγος του Ταντάλου, κ.α.
ΕΥΡΥΑΔΗΣ
ΕΥΡΥΑΛΟΣ
ΕΥΡΥΑΝΑΞ (Ευρυάναξ) Στρατηγός των Σπαρτιατών
ΕΥΡΥΑΝΑΣΣΑ - (Ευρυάνασσα) Θυγάτηρ του Πακτωλού σύζυγος του Ταντάλου, κ.α.
ΕΥΡΥΔΑΜΑΣ
ΕΥΡΥΒΑΤΟΣ ή ΕΥΡΥΒΑΤΗΣ (Ευρύβατος ή Ευρυβάτης) Όνομα αρχαίου απατεώνος εξ Αθηνών ή Αιγίνης, κ.α.
ΕΥΡΥΒΙΑ - (Ευρυβία) Θυγάτηρ του Πόντου και της Γης, αδελφή του Νηρέως.
ΕΥΡΥΒΙΑΔΗΣ (ευρύς+ βία) ο πολύ αυταρχικός.
ΕΥΡΥΒΩΤΑΣ (Ευρυβώτας) Όνομα (α) τοξάρχου του στρατού του Μεγ. Αλεξάνδρου, (β) Δισκοβόλου.
ΕΥΡΥΔΑΜΕΙΑ - ( θυγατέρα του ΔΙΑΚΤΟΡΙΔΗ )
ΕΥΡΥΔΙΚΗ - (ευρύς+ δίκη) η πολύ δίκαιη.
ΕΥΡΥΚΛΕΙΑ - (ευρύς+ κλέος) η πολυένδοξη.
ΕΥΡΥΚΛΕΙΔΑΣ
ΕΥΡΥΛΟΧΟΣ
ΕΥΡΥΜΑΧΟΣ
ΕΥΡΥΜΕΔΟΝΤΑΣ, κατήγορος του Αριστοτέλη για ασέβεια
ΕΥΡΥΜΕΔΩΝ Αθηναίος στρατηγός του Πελοπ. Πολέμου
ΕΥΡΥΜΙΔΗΣ
ΕΥΡΥΒΑΤΟΣ ή ΕΥΡΥΒΑΤΗΣ (Ευρύβατος ή Ευρυβάτης) Όνομα αρχαίου απατεώνος εξ Αθηνών ή Αιγίνης, κ.α.
ΕΥΡΥΒΙΑ - (Ευρυβία) Θυγάτηρ του Πόντου και της Γης, αδελφή του Νηρέως.
ΕΥΡΥΒΙΑΔΗΣ (ευρύς+ βία) ο πολύ αυταρχικός.
ΕΥΡΥΒΩΤΑΣ (Ευρυβώτας) Όνομα (α) τοξάρχου του στρατού του Μεγ. Αλεξάνδρου, (β) Δισκοβόλου.
ΕΥΡΥΔΑΜΕΙΑ - ( θυγατέρα του ΔΙΑΚΤΟΡΙΔΗ )
ΕΥΡΥΔΙΚΗ - (ευρύς+ δίκη) η πολύ δίκαιη.
ΕΥΡΥΚΛΕΙΑ - (ευρύς+ κλέος) η πολυένδοξη.
ΕΥΡΥΚΛΕΙΔΑΣ
ΕΥΡΥΛΟΧΟΣ
ΕΥΡΥΜΑΧΟΣ
ΕΥΡΥΜΕΔΟΝΤΑΣ, κατήγορος του Αριστοτέλη για ασέβεια
ΕΥΡΥΜΕΔΩΝ Αθηναίος στρατηγός του Πελοπ. Πολέμου
ΕΥΡΥΜΙΔΗΣ
ΕΥΡΙΜΟΣ
ΕΥΡΥΝΟΜΗ
ΕΥΡΥΝΟΜΟΣ
ΕΥΡΥΠΥΛΗ - (μια των Αμαζόνων )
ΕΥΡΥΠΥΛΟΣ (Ευρύπυλος) Όνομα (α) ηγεμόνος του Ορμενίου Θεσσαλίας πολεμιστή στην Τροία (β) Υιού του Ποσειδώνος (γ) Υιού του Ηρακλέους, κ.ά.
ΕΥΡΥΠΩΝ
ΕΥΡΥΣΘΕΑΣ
ΕΥΡΥΣΘΕΝΗΣ
Ευρυσθένης (ευρύς+ σθένος) ο καρτερικότατος.
Ευρυσθεύς
Ευρύστρατος
ΕΥΡΥΤΗ - (Ευρύτη) (α) Ατθίς Νύμφη, (β) Ηρωίς εξ Αιτωλίας, κόρη του Ιπποδάμου.
Ευρυτίων ΕΥΡΥΤΟΣ (Εύρυτος) (α) Ένας από τους Γίγαντες φονευθείς από τον Διόνυσο, (β) Ένας εκ των 300 της μάχης των Θερμοπυλών όπου επέμεινε να πολεμήσει καίτοι τυφλός, (γ) Πυθαγόρειος φιλόσοφος, κ.α.
ΕΥΡΥΦΩΝΤΑΣ
ΕΥΡΩΠΗ
ΕΥΣΣΩΡΟΣ
ΕΥΤΕΡΠΗ (ευ+ τέρπω) η πολύ ευχάριστη, Μούσα, προστάτης της λυρικής ποίησης .
ΕΥΤΟΚΙΟΣ (Ευτόκιος) Ευτόκιος ο Ασκαλωνίτης, μαθηματικός του Γ’ μ.Χ. Από τους τελευταίους πλατωνικούς.
ΕΥΤΥΧΗΣ (Ευτύχης) Σφραγιδογλύφος υιός του Διοσκουρίδη, αδελφός και ομότεχνος των Ηροφίλου και Ύλλου. Προερχόμενοι από τας Αιγάς έζησαν στην Ρώμη τον Α’ μ.Χ. Αιώνα.
ΕΥΦΗΜΟΣ
ΕΥΦΗΤΗΣ
ΕΥΦΟΡΒΟΣ
ΕΥΡΥΝΟΜΗ
ΕΥΡΥΝΟΜΟΣ
ΕΥΡΥΠΥΛΗ - (μια των Αμαζόνων )
ΕΥΡΥΠΥΛΟΣ (Ευρύπυλος) Όνομα (α) ηγεμόνος του Ορμενίου Θεσσαλίας πολεμιστή στην Τροία (β) Υιού του Ποσειδώνος (γ) Υιού του Ηρακλέους, κ.ά.
ΕΥΡΥΠΩΝ
ΕΥΡΥΣΘΕΑΣ
ΕΥΡΥΣΘΕΝΗΣ
Ευρυσθένης (ευρύς+ σθένος) ο καρτερικότατος.
Ευρυσθεύς
Ευρύστρατος
ΕΥΡΥΤΗ - (Ευρύτη) (α) Ατθίς Νύμφη, (β) Ηρωίς εξ Αιτωλίας, κόρη του Ιπποδάμου.
Ευρυτίων ΕΥΡΥΤΟΣ (Εύρυτος) (α) Ένας από τους Γίγαντες φονευθείς από τον Διόνυσο, (β) Ένας εκ των 300 της μάχης των Θερμοπυλών όπου επέμεινε να πολεμήσει καίτοι τυφλός, (γ) Πυθαγόρειος φιλόσοφος, κ.α.
ΕΥΡΥΦΩΝΤΑΣ
ΕΥΡΩΠΗ
ΕΥΣΣΩΡΟΣ
ΕΥΤΕΡΠΗ (ευ+ τέρπω) η πολύ ευχάριστη, Μούσα, προστάτης της λυρικής ποίησης .
ΕΥΤΟΚΙΟΣ (Ευτόκιος) Ευτόκιος ο Ασκαλωνίτης, μαθηματικός του Γ’ μ.Χ. Από τους τελευταίους πλατωνικούς.
ΕΥΤΥΧΗΣ (Ευτύχης) Σφραγιδογλύφος υιός του Διοσκουρίδη, αδελφός και ομότεχνος των Ηροφίλου και Ύλλου. Προερχόμενοι από τας Αιγάς έζησαν στην Ρώμη τον Α’ μ.Χ. Αιώνα.
ΕΥΦΗΜΟΣ
ΕΥΦΗΤΗΣ
ΕΥΦΟΡΒΟΣ
ΕΥΧΗΝΩΡ
ΕΥΦΟΡΙΩΝ είχε τρεις γιους τον Αισχύλο τον Αμεινία και τον Κυναίγειρο και οι τρεις πολέμησαν ηρωικά κατά τους Μηδικούς πολέμους
ΕΥΦΡΑΝΩΡ (Ευφράνωρ) (α) Γλύπτης, σύγχρονος του Πραξιτέλους, (β) Ρόδιος ναυτικός, κ.α.
ΕΦΙΑΛΤΗΣ (Εφιάλτης) (α) Υιός του Αλωέως, αδελφός του Ώτου (μυθολογία),
ΕΧΕΚΛΗΣ
ΕΧΕΜΒΡΟΤΟΣ (Λυρικός Ποιητής)
ΕΧΕΠΩΛΟΣ
ΕΧΕΣΤΡΑΤΟΣ.
ΈΧΕΤΟΣ
ΕΥΦΟΡΙΩΝ είχε τρεις γιους τον Αισχύλο τον Αμεινία και τον Κυναίγειρο και οι τρεις πολέμησαν ηρωικά κατά τους Μηδικούς πολέμους
ΕΥΦΡΑΝΩΡ (Ευφράνωρ) (α) Γλύπτης, σύγχρονος του Πραξιτέλους, (β) Ρόδιος ναυτικός, κ.α.
ΕΦΙΑΛΤΗΣ (Εφιάλτης) (α) Υιός του Αλωέως, αδελφός του Ώτου (μυθολογία),
ΕΧΕΚΛΗΣ
ΕΧΕΜΒΡΟΤΟΣ (Λυρικός Ποιητής)
ΕΧΕΠΩΛΟΣ
ΕΧΕΣΤΡΑΤΟΣ.
ΈΧΕΤΟΣ
ΕΧΕΦΡΩΝ
ΕΧΕΫΚΟΣ
ΕΧΙΟΣ
ΕΧΕΫΚΟΣ
ΕΧΙΟΣ
ΖΕΥΣ
ΖΕΝΩΝ
ΖΕΥΞΙΔΑΜΟΣ
ΖΕΥΞΙΔΑΣ
ΖΕΥΞΙΠΠΟΣ
ΖΗΘΟΣ
ΖΩΠΥΡΟΣ
ΉΒΗ (ήβη: ακμή) η πάντοτε θαλερή, νέα
ΗΓΗΣΙΚΛΗΣ, βασιλιάς της Σπάρτης (Ηρόδοτος βιβλίοα §65)
ΗΓΗΣΙΣΤΡΑΤΟΣ & Ιοφών - Υιοί (από παράνομο γάμο) του Πεισιστράτου
ΗΔΕΙΑ
ΗΕΤΙΩΝ
ΗΙΟΝΕΥΣ
ΗΛΕΚΤΡΑ αδελφή του ΟΡΕΣΤΗ κόρη του ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΑ και της ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑΣ, (ηλέκτωρ: ο ακτινοβολών ήλιος) η ακτινοβολούσα από χάρη
ΗΛΙΞ
ΗΝΙΟΠΕΥΣ
ΉΝΟΨ
ΗΠΟΤΙΔΗΣ
ΖΕΝΩΝ
ΖΕΥΞΙΔΑΜΟΣ
ΖΕΥΞΙΔΑΣ
ΖΕΥΞΙΠΠΟΣ
ΖΗΘΟΣ
ΖΩΠΥΡΟΣ
ΉΒΗ (ήβη: ακμή) η πάντοτε θαλερή, νέα
ΗΓΗΣΙΚΛΗΣ, βασιλιάς της Σπάρτης (Ηρόδοτος βιβλίοα §65)
ΗΓΗΣΙΣΤΡΑΤΟΣ & Ιοφών - Υιοί (από παράνομο γάμο) του Πεισιστράτου
ΗΔΕΙΑ
ΗΕΤΙΩΝ
ΗΙΟΝΕΥΣ
ΗΛΕΚΤΡΑ αδελφή του ΟΡΕΣΤΗ κόρη του ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΑ και της ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑΣ, (ηλέκτωρ: ο ακτινοβολών ήλιος) η ακτινοβολούσα από χάρη
ΗΛΙΞ
ΗΝΙΟΠΕΥΣ
ΉΝΟΨ
ΗΠΟΤΙΔΗΣ
ΗΡΑΚΛΕΗΣ
ΉΡΑ
ΗΡΑΚΛΕΙΔΗΣ στη "Σατύρου επιτομή", θέλησε (ο Ζήνων) να ανατρέψει τον τύραννο Νέαρχο -άλλοι λένε τον Διομέδοντα - και συνελήφθη (ο Ζήνων)
ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ ήταν γιος του Βλόσωνος
ΗΡΑΚΛΗ
ΗΡΙΓΟΝΗ - ( γέννησε τον ΣΤΑΦΥΛΟΝ με τον ΔΙΟΝΥΣΟ )
ΗΡΙΠΠΙΔΑΣ
ΗΡΟΔΙΚΟΣ
ΗΡΟΦΙΛΗ - Μια από τις Σίβυλλες.
Ηρώ - (Ήρα) η προσωποποίηση της Θεάς Ήρας
ΗΡΩΔΙΑΝΟΣ
ΉΡΩΣ, επωνυμία του Διονύσου
ΗΦΑΙΣΤΙΩΝ.
ΉΦΑΙΣΤΟΣ
ΉΡΑ
ΗΡΑΚΛΕΙΔΗΣ στη "Σατύρου επιτομή", θέλησε (ο Ζήνων) να ανατρέψει τον τύραννο Νέαρχο -άλλοι λένε τον Διομέδοντα - και συνελήφθη (ο Ζήνων)
ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ ήταν γιος του Βλόσωνος
ΗΡΑΚΛΗ
ΗΡΙΓΟΝΗ - ( γέννησε τον ΣΤΑΦΥΛΟΝ με τον ΔΙΟΝΥΣΟ )
ΗΡΙΠΠΙΔΑΣ
ΗΡΟΔΙΚΟΣ
ΗΡΟΦΙΛΗ - Μια από τις Σίβυλλες.
Ηρώ - (Ήρα) η προσωποποίηση της Θεάς Ήρας
ΗΡΩΔΙΑΝΟΣ
ΉΡΩΣ, επωνυμία του Διονύσου
ΗΦΑΙΣΤΙΩΝ.
ΉΦΑΙΣΤΟΣ
ΘΑΛΠΙΟΣ
ΘΑΛΕΙΑ
ΘΑΛΕΙΑ, θάλλω) η δροσερή, η ωραία, Μούσα προστάτης της κωμωδίας
ΘΑΛΗΣΤΡΙΑ. (βασίλισσα των αμαζόνων επί Μ. Αλεξάνδρου)
ΘΑΛΛΙΣ
ΘΑΛΥΣΙΟΣ
ΘΑΜΑΡΗΣ
ΘΑΜΥΡΙΣ Νικητής στην ωδή κατά τους Πυθικούς αγώνες.
ΘΑΡΣΙΠΠΟΣ
ΘΕΑΙΗΤΟΣ ο Αθηναίος, (417-369 π.Χ.) Μαθητής του Πλάτωνα και αργότερα καθηγητής της Ακαδημίας, συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη των μαθηματικών της σχολής, προ του Ευδόξου, ο Πλάτωνας του αφιέρωσε τον διάλογο "Θεαίτητος".
ΘΕΑΝΩ
Θέμις - (τίθημι> θεσμός) η θεά του Δικαίου, η άκρως δίκαιη.
ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΙΑ
ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ (θέμις+ κλέος) ο ένδοξος υπερασπιστής του δικαίου.
ΘΕΟΓΕΝΗΣ ( Αθηναίος στρατηγός , ένας των Τριάκοντα Τυράννων )
ΘΕΟΓΝΙΣ
ΘΕΟΔΟΥΣΑ
ΘΕΟΚΛΥΜΕΝΟΣ
ΘΕΟΛΥΚΟΣ (Θεόλυκος) Επικός ποιητής των Αλεξανδρινών χρόνων.
ΘΕΟΜΝΗΣΤΟΣ (Θεομνήστος) Ακαδημαϊκός Πλατωνικός φιλόσοφος της «Νέας Ακαδημείας», Α’ π.Χ.
ΘΕΟΠΟΜΠΟΣ (Θεόπομπος) Όνομα (α) ιστορικού και ρήτορος εκ Χίου, Δ’ π.Χ., (β) Αθηναίου κωμωδιογράφου (γ), Βασιλέως της Σπάρτης.
ΘΕΟΠΡΟΠΟΣ (Θεόπροπος) Γλύπτης της αρχαιότητος, εφιλοτέχνησε αγάλματα στους Δελφούς.
ΘΕΡΣΙΠΠΟΣ ή κατ΄ άλλους Ο ΕΥΚΛΗΣ ήταν ο μαραθωνοδρόμος που αμέσως μετά την νικηφόρο μάχη κάλυψε την απόσταση από τον Μαραθώνα στην Αθήνα για να αναγγείλει το χαρούμενο μήνυμα ‘’ ΧΑΙΡΕΤΕ ΝΙΚΩΜΕΝ ‘’ και να ξεψυχήσει . Πλούταρχος Ηθικά 347.
Θερσίτης
ΘΑΛΕΙΑ
ΘΑΛΕΙΑ, θάλλω) η δροσερή, η ωραία, Μούσα προστάτης της κωμωδίας
ΘΑΛΗΣΤΡΙΑ. (βασίλισσα των αμαζόνων επί Μ. Αλεξάνδρου)
ΘΑΛΛΙΣ
ΘΑΛΥΣΙΟΣ
ΘΑΜΑΡΗΣ
ΘΑΜΥΡΙΣ Νικητής στην ωδή κατά τους Πυθικούς αγώνες.
ΘΑΡΣΙΠΠΟΣ
ΘΕΑΙΗΤΟΣ ο Αθηναίος, (417-369 π.Χ.) Μαθητής του Πλάτωνα και αργότερα καθηγητής της Ακαδημίας, συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη των μαθηματικών της σχολής, προ του Ευδόξου, ο Πλάτωνας του αφιέρωσε τον διάλογο "Θεαίτητος".
ΘΕΑΝΩ
Θέμις - (τίθημι> θεσμός) η θεά του Δικαίου, η άκρως δίκαιη.
ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΙΑ
ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ (θέμις+ κλέος) ο ένδοξος υπερασπιστής του δικαίου.
ΘΕΟΓΕΝΗΣ ( Αθηναίος στρατηγός , ένας των Τριάκοντα Τυράννων )
ΘΕΟΓΝΙΣ
ΘΕΟΔΟΥΣΑ
ΘΕΟΚΛΥΜΕΝΟΣ
ΘΕΟΛΥΚΟΣ (Θεόλυκος) Επικός ποιητής των Αλεξανδρινών χρόνων.
ΘΕΟΜΝΗΣΤΟΣ (Θεομνήστος) Ακαδημαϊκός Πλατωνικός φιλόσοφος της «Νέας Ακαδημείας», Α’ π.Χ.
ΘΕΟΠΟΜΠΟΣ (Θεόπομπος) Όνομα (α) ιστορικού και ρήτορος εκ Χίου, Δ’ π.Χ., (β) Αθηναίου κωμωδιογράφου (γ), Βασιλέως της Σπάρτης.
ΘΕΟΠΡΟΠΟΣ (Θεόπροπος) Γλύπτης της αρχαιότητος, εφιλοτέχνησε αγάλματα στους Δελφούς.
ΘΕΡΣΙΠΠΟΣ ή κατ΄ άλλους Ο ΕΥΚΛΗΣ ήταν ο μαραθωνοδρόμος που αμέσως μετά την νικηφόρο μάχη κάλυψε την απόσταση από τον Μαραθώνα στην Αθήνα για να αναγγείλει το χαρούμενο μήνυμα ‘’ ΧΑΙΡΕΤΕ ΝΙΚΩΜΕΝ ‘’ και να ξεψυχήσει . Πλούταρχος Ηθικά 347.
Θερσίτης
ΘΕΣΣΑΛΟΣ
ΘΕΣΤΩΡ
ΘΕΤΙΣ
ΘΗΒΑΙΟΣ
ΘΗΡΕΥΣ
ΘΗΡΥΚΙΩΝ
ΘΗΡΩ - Τροφός το Άρη
ΘΗΣΕΥΣ
ΘΙΒΡΑΧΟΣ
ΘΟΑΣ
ΘΟΗ
ΘΟΥΚΛΗΣ Θουκιδίδης βιβλίοζ §3
Θουκυδίδης (Θεού+ κύδος: δόξα) ο δοξάζων τον θεό.
ΘΟΩΝ ΘΟΩΤΗΣ
ΘΟΩΣΑ
ΘΡΑΣΙΟΣ
ΘΡΑΣΟΚΛΗΣ
ΘΡΑΣΣΑ - ( γυναίκα του ΙΠΠΩΝΟΥ, μητέρα του ΠΟΛΥΦΟΝΤΗ )
ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ (θρασύς+ βουλεύομαι) ο τολμηρά σκεπτόμενος.
ΘΡΑΣΥΜΗΔΗΣ
ΘΡΑΣΥΜΗΛΟΣ ΘΥΕΣΤΗΣ
ΘΥΜΒΡΑΙΟΣ
ΘΥΜΕΛΗ
ΘΥΜΟΙΤΗΣ ΙΑΛΜΕΝΟΣ
ΘΩΡΑΞ
ΊΑΙΡΑ
ΙΑΝΑΣΣΑ
ΙΑΝΕΙΡΑ
ΙΑΝΘΗ
ΙΑΠΕΤΟΣ
ΙΑΣΙΩΝ
ΊΑΣΟΣ
ΙΑΣΩΝ (ίασις: θεραπεία) ο θεραπευτής.
ΙΑΤΡΟΚΛΗΣ
ΙΑΤΡΟΚΛΗΣ
ΙΔΑΙΟΣ
ΊΔΗΣΙΔΟΜΕΝΕΥΣ
ΙΘΑΙΜΕΝΗΣ
ΊΘΑΚΟΣ
ΙΚΑΡΙΟΣΙΚΕΤΑΩΝ
ΊΚΑΡΟΣ
ΙΚΜΑΛΙΟΣ
ΙΛΑΕΙΡΑ Κόρη του Λεύκιππου και αδελφή της Φοίβης. - συζ. Του Διόσκουρου Κάστορα, μ. Του Άναξι.
ΙΛΑΕΙΡΑ - Κόρη του Λεύκιππου και αδελφή της Φοίβης
ΙΛΙΟΝΕΥΣ
ΘΕΣΤΩΡ
ΘΕΤΙΣ
ΘΗΒΑΙΟΣ
ΘΗΡΕΥΣ
ΘΗΡΥΚΙΩΝ
ΘΗΡΩ - Τροφός το Άρη
ΘΗΣΕΥΣ
ΘΙΒΡΑΧΟΣ
ΘΟΑΣ
ΘΟΗ
ΘΟΥΚΛΗΣ Θουκιδίδης βιβλίοζ §3
Θουκυδίδης (Θεού+ κύδος: δόξα) ο δοξάζων τον θεό.
ΘΟΩΝ ΘΟΩΤΗΣ
ΘΟΩΣΑ
ΘΡΑΣΙΟΣ
ΘΡΑΣΟΚΛΗΣ
ΘΡΑΣΣΑ - ( γυναίκα του ΙΠΠΩΝΟΥ, μητέρα του ΠΟΛΥΦΟΝΤΗ )
ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ (θρασύς+ βουλεύομαι) ο τολμηρά σκεπτόμενος.
ΘΡΑΣΥΜΗΔΗΣ
ΘΡΑΣΥΜΗΛΟΣ ΘΥΕΣΤΗΣ
ΘΥΜΒΡΑΙΟΣ
ΘΥΜΕΛΗ
ΘΥΜΟΙΤΗΣ ΙΑΛΜΕΝΟΣ
ΘΩΡΑΞ
ΊΑΙΡΑ
ΙΑΝΑΣΣΑ
ΙΑΝΕΙΡΑ
ΙΑΝΘΗ
ΙΑΠΕΤΟΣ
ΙΑΣΙΩΝ
ΊΑΣΟΣ
ΙΑΣΩΝ (ίασις: θεραπεία) ο θεραπευτής.
ΙΑΤΡΟΚΛΗΣ
ΙΑΤΡΟΚΛΗΣ
ΙΔΑΙΟΣ
ΊΔΗΣΙΔΟΜΕΝΕΥΣ
ΙΘΑΙΜΕΝΗΣ
ΊΘΑΚΟΣ
ΙΚΑΡΙΟΣΙΚΕΤΑΩΝ
ΊΚΑΡΟΣ
ΙΚΜΑΛΙΟΣ
ΙΛΑΕΙΡΑ Κόρη του Λεύκιππου και αδελφή της Φοίβης. - συζ. Του Διόσκουρου Κάστορα, μ. Του Άναξι.
ΙΛΑΕΙΡΑ - Κόρη του Λεύκιππου και αδελφή της Φοίβης
ΙΛΙΟΝΕΥΣ
Ανήκουμε στην φυλή Θέλω Θέλω; Τα θέλω όλα τώρα;
Φυσικά όλοι θα γνωρίζεται την τελευταία μόδα, πάω για ψώνια για να θεραπευτώ. Ψωνίζω άρα υπάρχω; ψωνίζουμε κάτι που το χρειαζόμαστε, πραγματικά αυτό που έχουμε ανάγκη για την επιβίωση μας; Και τι χρειαζόμαστε πραγματικά; γιατί εάν το καλοσκεφτείτε τι θέλει η φύση από εμάς; Μήπως απλά να υπάρχουμε; Και τι θέλουμε για να υπάρχουμε; (στέγη, τροφή, ενδυμασία;)… αλλά με μέτρο.
Πρωταρχικά θα μπορούσαμε να πούμε πως υπάρχουν τρία είδη ανθρώπων: ο φιλόσοφος, ο φιλόνικος, ο φιλοκερδής.
Τι θα λέγατε να βάζαμε σαν σύνθημα της ζωής μας… Θέλω να μην Θέλω…
Εάν τον αριθμό μηδέν τον έχουμε βάλει σαν μία βάση πώς είναι δυνατόν να στηριζόμαστε σε κάτι που δεν υπάρχει, παρά μόνο στην φαντασία μας και στην συνέχεια η βάση να μας στηρίζει και να προχωράμε στο ένα (μονάς) δύο (δυάς) τρία ( τριάδα) και ούτε καθεξής γιατί όλοι οι αριθμοί εκτός του μηδενός είναι υπαρκτοί και σαν ποσότητα και σαν μέγεθός. 
Θέλουμε συνειδητά να ζούμε σε ένα ψέμα;
Μηδέν, έλλειψη αξίας, δεν μπορεί να γίνει παραδεκτό από την λογική και δεν μπορεί να σταθή λογικά.
Ο άνθρωπος σαν πλάσμα και όν ουράνιο έχει την βάση της ρίζας του στον ουρανό και φτάνει μέχρι την γη και συγκεκριμένα στο κεφάλι του καθενός όπου είναι και το θεϊκό του σώματος. Όποιος έχει αποκοπή από αυτήν την νοητή ρίζα πιστεύει πως είναι γήινος – χωμάτινος, ο Πλάτωνας στον Τίμαιο αναφέρει ότι ήμαστε ουράνια πλάσματα και όχι γήινα. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν κόψη την συνήθεια να ερευνούν τον ουράνιο θόλο και να ασχολούνται με την φιλοσοφία και σκύβουν το κεφάλι προς την γη γιατί τους έλκει και ασχολούνται με τα γήινα. Ο λαιμός τους αρχίζει να μακραίνει, χρησιμοποιούν και τα τέσσερα πόδια και σιγά – σιγά γίνονται ζώα. 
Οι άνθρωποι που είναι επιπόλαιοι και πιστεύουν μόνο στην όραση και σε ότι δουν μεταμορφώνονται σε πουλιά που έχουν φτερά και όχι τρίχες.
Πηγαίνοντας στην αρχή, όπως και ο ομφαλός της γης, το κέντρο όπου για πολλούς ξεπήδησε η αρχή του πολιτισμού, της σοφίας, της σκέψης, της φιλοσοφίας και τελικός το πλάσμα άνθρωπος όπου άνω θρώσκει – κοιτάει ψηλά που δεν είναι άλλος από τους Δελφούς και εάν φυσικά πάρετε ένα παγκόσμιο χάρτη με την σημερινή του απεικόνιση και θέσετε σαν βάση τον λόγω της χρυσής τομής οριζοντίος και καθέτως θα διαπιστώσετε ότι το κέντρο του κόσμου είναι η Ελ-λάς [φωτινός λίθος] και συγκεκριμένα οι Δελφοί, ιερό του Πυθίου Απόλλωνα, Θεού του φωτός.
Πάντα ο καφές πάνω στο τραπέζι να σε πηγαίνει στην χώρα των αισθήσεων. Η γεύση του να χαϊδεύει γλυκά τον Βόλος ουρανίσκο. Η πλούσια μυρωδιά του να ικανοποιεί τις επιθυμίες της όσφρησης. Η παραγγελία πάντα ίδια φραπές γλυκός με γάλα. Η τιμή του όμως ποτέ δεν ήταν ίδια. Βόλος 3€, Ναύπακτος 3€ , Αστακός 2€ , Άρτα 1.70€ , Γιάννενα 3€, Θεσσαλονίκη 3,50€, Χαλκιδική 4€, Κατερίνη 3€. Δεν ξέρω το γιατί . 
Τα μέρος που επιλεγόταν για την γευστική απόλαυση ήταν πάντα κεντρικό, ένας χώρος γεμάτος γεύσεις, αρώματα, ήχους, αφήνοντας την παρέα να ταξιδεύει στον δικό της τόπο και χρόνο και στην δικά της αλήθεια. Αγκαλιές, φιλιά, αστεία, χάδια άνθρωποι από όλα. 
Η αξία από πόλη σε πόλη παρέμενε διαφορετική γιατί; Μήπως φταίει το εισόδημα των πολιτών, τα ενοίκια, οι φόροι, η περιοχή, ο καφές, ο καταστηματάρχης, η κρίση – απάτη, εμείς, εγώ; Πληρώνουμε ότι μας αξίζει; 
Γιατί όμως το επιτραπέζιο – μεταλλικό – εμφιαλωμένο ύδωρ το πληρώνουμε «παντού» 50 λεπτά; Δεν παίζουν ρόλο όλα τα παραπάνω; Εμείς ότι ήταν να κάνουμε το κάναμε στα νιάτα μας;… μετά από όλα αυτά σου μένει η ανάμνηση συνήθως γλυκιά, χωρίς να χρειάζεται ζαχαρίνες η να γίνει λάιτ. Γιατί ποτέ δεν παχαίνει και ούτε χρειάζεται νερό για να σου φύγει η γλύκα.
