Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

Η ΑΠΕΙΛή ΑΠό έΞΩ… ΘΑ ΜΑΣ ΣώΣΕΙ;





Τι τελικά θα μας αλλάξει;
Αν πάρουμε για παράδειγμα μια οικογένεια η οποία έχει προβλήματα που συνήθως δεν λύνονται. Αυτή λοιπόν συνεχώς μαλώνουν βρίζονται ακόμα και δέρνονται προσπαθώντας ο ένας να περάσει την γνώμη του στους άλλους.


Πως θα μπορούσαμε να ηρεμήσουμε αυτή την οικογένεια;
Έχουμε χρησιμοποίηση όλες τις λύσεις και δεν υπάρχει αποτέλεσμα. Για σκεφτείτε κάποια στιγμή μέσα στο σπίτι θα έμπαινε ένας κλέφτης τότε τι θα γινόταν; Όλοι θα ξεχνούσαν τις διαφορές τους και θα γίνονταν ένα για να διώξουν ή να υπερασπιστούν τα υπάρχοντά τους από τον ληστή… νομίζω πως συμφωνείτε…



Σε μια άλλη περίπτωση εάν το δούμε πιο ευρύτερα και πιάσουμε ένα κράτος το ίδιο θα συνέβαινε όταν κάποιοι άλλοι θα μας έκαναν εισβολή. Όλοι σαν μία γροθιά ξεχνώντας τα μίση και τα πάθη θα πηγαίναμε όλοι μαζί (χωρίς κόμματα, ιδεολογίες, θρησκευτικές καταλήψεις ή ότι δίποδε μας χώριζε μέχρι τώρα) για να υπερασπιστούμε την πατρίδα μας… διαφωνείτε;
Δείτε τώρα μια νέα ιστοριούλα… η Γή απειλείτε!!!


Εχθροί έξω από την γη έρχονται καταστρέφουν κάποιες πόλεις ενός κράτους και αυτό θα είναι το ισχυρότερο, δεν μπορεί να αντισταθεί και ξαφνικά βλέποντας όλος ο πλανήτης ότι δέχεται παγκόσμια απειλή ενώνονται όλοι μαζί για να αντιμετωπίσουν τον κοινό εχθρό…


Οι εχθροί δεν κάθονται για πολύ γιατί κάποιοι ενδεχομένως να θέλουν να γίνουν προδότες και φεύγουν με την υποσημείωση ότι ένα δεν βάλουμε μυαλό θα ξαναέρθουν…
Λέτε ότι θα μπορούσε να σταθεί σαν σενάριο;


Μήπως τελικά όπως λέει και ο ΗΣΙΟΔΟΣ – ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΣ στιχ. 242 -247 [τοίσι δ΄ουρανόθεν] σ΄αυτούς από τον ουρανό και στιχ. 255 [ηέρα εσσάμενοι] για τα όντα ντυμένα με αέρα και έχουν την δυνατότητα να πηγαίνουν παντού να είναι πραγματικότητα, αλλά η ανάμνηση της ύπαρξη τους να έχει χαθεί;
Μήπως τελικά η 21-12-2012 δεν είναι τυχαία ημερομηνία;


Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

ΦΩΤΙέΣ ΨΥΧέΣ ΚΑΙ ΣίΔΕΡΑ



Νύχτα χωρίς όρια, γεμάτη ανθρώπους να περιτριγυρίζουν στους δρόμους της πόλης. Ο ένας δίπλα στον άλλον και σιγά σιγά να πυκνώνουν. Γίνονται όλοι μάζα, μπλέκονται και ξανά προχωρούν. Χωρίς πρόγραμμα, τάξη, σειρά, στόχο, αρχή και τέλος.


Η χαρά της διαδρομής. Φωτιές που μόλις τώρα έχουν ανάψει, κάποιες έφηβες ακόμα μεγαλύτερες και ορισμένες γερασμένες. Όμως όλες προχωρούν, πάνω σε σίδερα κινούμενα και λαμπιρίζουν, φεγγοβολούν χωρίς στάση. 


Ψυχές με μοναδικό σκοπό την ζεύξη να έρθουν πιο κοντά. Οι αμφίεση τους διαφορετική για να ξεχωρίζει να δείχνει το και να δηλώνει το μέσα τους. Μια αμυδρά φωτεινή πυγή να περνά πάνω από τα κεφάλια τους, για λίγο. Αναδεικνύοντας την άλλη πλευρά τον Σείριο τον αστέρα με το μπλε φώς.


Έρχονται σε επαφή και φωτίζονται.
Εναλλαγές.
Η κούραση δεν είναι αρκετή για να τους καταβάλλει.
Οι συνεχιστές του ονείρου.
Το παν είναι η εξέλιξη, να κάνοντας τον δικό τους κύκλο μέσα στον χωροχρόνο.
Λέτε να είμαι και εγώ, και εσύ και μετά…


Μηδ΄ αναβάλλεσθαι ές τ΄ αύριον. Ούτε να αναβάλλεις για αύριο. ΗΣΙΟΔΟΥ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΣ στ. 410.

Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2011

Ν. ΙΩΝίΑ ΒόΛΟΥ


Η πλατεία Ευαγγελίστριας που μεγαλώσαμε αλλάζει δείτε πως…